Εργολάβοι βουτηγμένοι στην παρανομία και την διαφθορά.

ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Γ. Σεπτεμβρίου 48  ΤΗΛ 6974029211 – 6973837993

ΑΘΗΝΑ 19-6-2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ   –      ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                                                                        Συναδέλφισσες-οι, 

Στις 17-6-2014 το σωματείο μας δέχτηκε πληθώρα καταγγελιών από αυταδέλφισσες-ους μέλη μας που εργάζονται στο ΨΝΑ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ με την εταιρεία καθαρισμού JCB.

Συγκεκριμένα υποχρεώνονται από την εταιρεία JCB να υπογράφουν μηνιαίες εξοφλητικές αποδείξεις με παραπάνω ποσά από αυτά που πραγματικά τους καταβάλλει.

Η εταιρεία παρότι είναι υποχρεωμένη να καταβάλλει τους μισθούς μέσω τραπέζης όπως υποχρεώνετε από την σύμβαση έργου εκείνη πληρώνει στο χέρι αφού πρώτα έχει αποσπάσει τις υπογραφές των συναδέλφων.

Μια τακτική καθόλου πρωτόγνωρη για μας.

Οι αναφορές των καταγγελιών δεν σταματούν εδώ και δεν αφορούν μόνο την JCB αφορούν  την δεύτερη εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο και έχει αναλάβει τον επισιτισμό ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε. όπως έχουν καταγραφεί από τα ελεγκτικά όργανα του ΨΝΑ  ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΙΟΥ οι οποίες κοινοποιήθηκαν προς τον πρόεδρο και τα μέλη   του Δ.Σ του ΨΝΑ και είναι οι εξής. Μη τήρηση όρων σύμβασης, απλήρωτη εργασία, μαύρη εργασία, ανασφάλιστη εργασία, απόδοση μειωμένου αριθμού ενσήμων, απόδοση απλών ενσήμων αντί βαρέων, εκβιασμό εργαζομένων, έκδοση ετησίων εκκαθαριστικών με παραπάνω ποσά, μη απόδοση δώρων , επιδομάτων, αδειών κ. λ. π.

Όπως προαναφέραμε οι καταγγελίες έχουν κοινοποιηθεί στην διοίκηση του νοσοκομείου και αντί οι εταιρείες να συμμορφωθούν εκπρόσωποι της εταιρείας JCB ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και απείλησαν μέλη της επιτροπής ελέγχου του νοσοκομείου με εντελώς τραμπούκικες συμπεριφορές όπου στις 12-6-2014 το σωματείο των μονίμων υπαλλήλων του νοσοκομείου ενημέρωσαν τον εισαγγελέα πρωτοδικών την επιθεώρηση εργασίας και την διοίκηση του νοσοκομείου.

Συναδέλφισσες-οι,

Όλες οι παραπάνω καταγγελίες δεν είναι ένα φαινόμενο που ξαφνικά προέκυψε στον χώρο μας είναι μία πάγια τακτική την οποία συναντάμε σχεδόν σε όλους τους χώρους δουλειάς .

Στην περίπτωση  όμως του ΨΝΑ  παρατηρήσαμε ότι η αμέριστη συμπαράσταση βοήθεια από τους εργαζόμενους του ΨΝΑ οι οποίοι έκαναν την δουλειά τους και ενήργησαν άμεσα ήταν καθοριστική.

Το σωματείο μας έχει ήδη προχωρήσει σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για να διασφαλιστούν όλες οι μισθολογικές και ασφαλιστικές απαιτήσεις των συναδέλφων μας.

 Συναδέλφισσες-οι,

Τα ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα γιατί η διοίκηση του νοσοκομείου επιμένει να κρατά τις συγκεκριμένες εταιρείες και δεν προχωρά  στην καταγγελία των συμβάσεων βάσει του ν.3863 όπως τροποποιήθηκε το 2013 ο οποίος κάνει σχετική αναφορά για τις καταγγελίες των επιτροπών ελέγχου;

                                                           

                                                                        ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΠΕΚΟΠ

Η Δεξιά πολιτική κρατάει κλειστά "τα σαλόνια του ΚΕΣΥ"

Εκεί ψηλά στα άδυτα του ΚΕΣΥ κατοικοεδρεύει πολύ διαπλοκή.

ΔΗΛΩΣΗ Αγωνιστικού Μετώπου γιατρών ΠΙΣ(.)

Στο ΔΣ του ΠΙΣ στις 21/12/12  επελέγησαν οι 3 (συν 3 αναπληρωματικοί) εκπρόσωποι του ΠΙΣ στο ΚΕΣΥ. Η πρόταση του προέδρου κ. Βλασταράκου που τελικά έγινε δεκτή παρά τις ενστάσεις και τη ριζική μας διαφωνία, οδήγησε σε εκπροσώπηση στο ΚΕΣΥ μόνο των φιλοκυβερνητικών παρατάξεων ΔΗΚΙ, ΠΑΣΚ και ΠΑΝΔΗΚΙ, έξω και πέρα από κάθε λογική αναλογικής εκπροσώπησης. Είναι γνωστή η γραφειοκρατική λειτουργία του ΚΕΣΥ και η αξιοποίηση του σαν βραχίονα επιβολής των κυβερνητικών θέσεων. Είναι επίσης καταγεγραμμένη η ανεπαρκής, μη αποτελεσματική και συμβιβαστική στάση των εκπροσώπων μας μέχρι τώρα. Παρόλα αυτά όμως το ΚΕΣΥ σαν συμμετοχικό όργανο, δίνει κάποιες δυνατότητες παρέμβασης και ενημέρωσης σε εκπροσώπους φορέων που δεσμεύονται για μαχητική και ριζοσπαστική υπεράσπιση των συμφερόντων των συναδέλφων αλλά και της δημόσιας υγείας. Για το λόγο αυτό απαιτήσαμε τη συμμετοχή της παράταξης μας με έναν εκπρόσωπο από τους 3 τακτικούς, για λόγους σεβασμού των συσχετισμών και σε συνδικαλιστικό αλλά και γενικότερα πολιτικό επίπεδο, αποδεχόμενοι ταυτόχρονα τη συμμετοχή και των 6 παρατάξεων που επιθυμούσαν δια των 3 αναπληρωματικών εκπροσώπων.   Η Δεξιά πλειοψηφία και η γύμνια της εποχής Μνημονίου.   Κατά τη γνώμη μας έγινε φανερό πως για την εξουσία αποτελεί κάποιο είδους «άβατο» το ΚΕΣΥ για τους εκπροσώπους των μαχητικών ριζοσπαστικών παρατάξεων, άρα θεωρήθηκε μη «επιτρεπτή» η παρουσία του ΜΕΤΩΠΟΥ στη σύνθεση του. Το γεγονός αποτελεί πρόκληση από μόνο του και όσοι συνέπραξαν έχουν την ευθύνη. Και ενώ οι εξελίξεις αυτές και η γενικότερη καταστροφική μνημονιακή πολιτική της τρόικας εσωτερικού στον τομέα της υγείας και της κατάστασης των γιατρών, επιβάλλουν την κοινή δράση και τη συμπαράταξη όσων ενδιαφέρονται για την ανατροπή αυτών των πολιτικών, με λύπη μας διαβάσαμε την ανακοίνωση της ΑΡΣΙ με αφορμή το ΔΣ της 21/12/12. Οι συνάδελφοι επιμένουν να παρουσιάζουν την δικαιωματική παρουσία του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ στο προεδρείο σαν «συμμαχία» με τις φιλοκυβερνητικές παρατάξεις. Λοιδορούν και υποτιμούν τη θετική σύμφωνα με τη μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων, συνεισφορά του ΜΕΤΩΠΟΥ στη διαμόρφωση θέσεων σε θετική κατεύθυνση και τον όποιο αγωνιστικό προσανατολισμό, παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς, ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές καταστροφής της υγείας και των λειτουργών της. Σε όσους παρίστανται στα ΔΣ του ΠΙΣ είναι γνωστό πως ο εκπρόσωπος της ΑΡΣΙ  ελάχιστες διαφωνίες εξέφραζε για τις θέσεις που εξέφραζε η παράταξη μας, με εξαίρεση την απαίτηση του να περιλαμβάνεται σε κάθε απόφαση ή ψήφισμα η θέση για αποδέσμευση από την ΕΕ.   Το υπερτατο δικαιωμα "ελευθερίας"!   Λοιπόν εμείς αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι θα επιμείνουμε στις «αυταπάτες» μας, ότι μπορούμε να επηρεάζουμε θετικά, σε όφελος των συμφερόντων των συναδέλφων και τις θέσεις και τις αποφάσεις του ΔΣ του ΠΙΣ. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος της συμμετοχής μας. Φανταζόμαστε πως το ίδιο επιδιώκει και η ΑΡΣΙ, γι αυτό άλλωστε συμμετέχει και γι αυτό δήλωσε και την επιθυμία της παράταξης για συμμετοχή στο ΚΕΣΥ. Καλούμε λοιπόν τους συναδέλφους σε μαχητική συμπαράταξη για να σταματήσουμε την καταστροφή και να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τα συμφέροντα των συναδέλφων και το δικαίωμα στην υγεία. Αντί για «χαιρέκακες» δηλώσεις εμείς επιμένουμε στις «αυταπάτες» μας πως η αγωνιστική ενότητα είναι η μόνη λύση. Γιατί εμείς είμαστε σίγουροι και για τη δυνατότητα μας να αντισταθούμε, αλλά και για τη δυνατότητα να αλλάξουμε τα πράγματα. Θα κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας γι αυτό. 22/12/2012 ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑΤΡΩΝ ΠΙΣ Γ. ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ Δ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ

 

Νομικός κανιβαλισμός στην εργασία

 

 

Νομικός κανιβαλισμός στην εργασία

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2012

ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Για πρώτη φορά στην ιστορία κράτους της δημοκρατικής εποχής καθορίζεται από τη Βουλή γενικό όριο ζωής για τους εργαζομένους κάτω των ορίων της φτώχειας, όπως αυτά ορίζονται ακόμη και με τους δείκτες της νεοφιλελεύθερης οικονομετρίας!!

Μετά την ψήφιση του Μνημονίου 2 και την εσπευσμένη έκδοση των εφαρμοστικών κανονιστικών ρυθμίσεων, επιχειρούμε έναν πρώτο νομικό σχολιασμό των πρωτοφανών αυτών για τον νομικό μας πολιτισμό προσβολών, επικεντρώνοντας στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων.
1. Στην παρ.6 του άρθρου 1 του ν. 4046/2012 (ΦΕΚ Αʼ 28/14.2.2012-Μνημόνιο 2) ορίζεται ότι οι παράγραφοι που αφορούν στα εργασιακά, όπως και άλλες δεσμεύσεις, «...συνιστούν πλήρεις κανόνες δικαίου άμεσης εφαρμογής» και ότι με αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο ζήτημα για την εφαρμογή τους. Από την απλή όμως ανάγνωση του οικείου ΦΕΚ στις σελ. 711-713 (κεφ. Ε «Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» παρ. 28 και 29) προκύπτει ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι οιονεί «λευκοί κανόνες», για να μεταφέρουμε έναν εύστοχο καθορισμό των ατελών διατάξεων από άλλο κλάδο Δικαίου. Δηλαδή πρόκειται απλώς περί πολιτικών δεσμεύσεων που έλαβαν παραδόξως τη μορφή τυπικού νόμου.
Φράσεις, όπως «...θα λάβουμε προκαταρκτικά μέτρα για να επιτρέψουμε μια μείωση στους ονομαστικούς μισθούς και να κλείσει γρήγορα το κενό μας στην ανταγωνιστικότητα...» και παρακάτω «...θα νομοθετήσουμε: (i)μια άμεση επανευθυγράμμιση του επιπέδου του κατώτατου μισθού που καθορίζεται από την ΕΓΣΣΕ κατά 22% σε όλα τα επίπεδα... (ii)το πάγωμα του κατώτατου μισθού μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος...», είναι διαπιστωτικού και υποσχετικού χαρακτήρα. Δεν περιέχουν την κανονιστική-καταναγκαστική επενέργεια του νόμου, ούτε τα τυπικά-εκφραστικά στοιχεία της πλήρους διάταξης.

Αυτό αποδέχεται εμμέσως ο βιαστικός και επιπόλαιος νομοθέτης του Μνημονίου 2, ώστε -προκαταλαμβάνοντας, ως ανωτέρω, την ανυπαρξία των τυπικών κανονιστικών διατάξεων- να χαρακτηρίζει στο πρώτο άρθρο τις ατελείς διατάξεις ως «πλήρεις»!! Προσπαθεί να μας διαβεβαιώσει ότι η κατάργηση των επίμαχων διατάξεων της Εργατικής Νομοθεσίας επέρχεται τυπικά με νόμο και όχι με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, για να αποφύγει -εύσχημα αλλά πρόσκαιρα- την κραυγαλέα αντισυνταγματικότητα των σχετικών ρυθμίσεων, πρωτίστως δηλαδή την παραβίαση της διάκρισης των εξουσιών-λειτουργιών (άρθρο 26 Σ.).
Εφόσον όμως οι σχετικές διατάξεις δεν έχουν κανονιστική διατύπωση, είναι τυπικώς ανεφάρμοστες. Η εξουσιοδότηση να ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο ζήτημα για την εφαρμογή αυτών από το Υπουργικό Συμβούλιο, που δίδεται στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 1 του νέου Μνημονίου, δεν μπορεί παρά να αφορά στις λεπτομέρειες της εφαρμογής. Δηλαδή η ΠΥΣ ρυθμίζει μόνο ζητήματα τεχνικά και όχι ουσιαστικά, όπως εν προκειμένω κάνει, σφετεριζόμενη τη νομοθετική εξουσία.

2. Εξάλλου, από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παρ. 1, 2 και 4 του άρθρου 1 συνάγεται ότι ο κατώτατος μισθός, ως απόλυτο αριθμητικό μέγεθος, θα παραμείνει σ' αυτό το ύψος μέχρι την «ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής». Ως εκ τούτου, παγώνει η διαπραγμάτευση της ΕΓΣΣΕ. Η ΓΣΕΕ χάνει το κύριο αντικείμενό της και τον θεμελιακό υπαρκτικό της ρόλο. Ο κατώτατος μισθός ορίζεται άπαξ και για όλο το διάστημα του προγράμματος δεν θα δοθούν αυξήσεις (βλ. και άρθρο 4). Ο πληθωρισμός εξάλλου μέχρι το 2020 θα οδηγήσει στην ουσιαστική κατάργηση της εγγυητικής λειτουργίας, ακόμη και αυτού του κατώτατου μισθού, συμπαρασύροντας και άλλες κρίσιμες παροχές, όπως π.χ. το επίδομα ανεργίας. Εδώ πλήττεται η θεμελιακή αρχή οργάνωσης του συλλογικού βίου, η συλλογική αυτονομία και βεβαίως η συνδικαλιστική ελευθερία (παρ. 2 και 3 άρθρου 23 Σ.).
3. Προ πάντων όμως πλήττεται η προσωπικότητα και η αξία του ανθρώπου (άρθρο 5 Σ.), καθώς και η αξιοπρέπειά του (άρθρο 2 Σ.), αφού το επίπεδο ζωής του όχι μόνον επιδεινώνεται ραγδαία, αλλά, καθώς ορίζεται στα συναφή χωρία του Μνημονίου, «τα μέτρα αυτά θα δώσουν τη δυνατότητα μείωσης της απόκλισης στο επίπεδο του κατώτατου μισθού σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας (Πορτογαλία, Κεντρική και ΝΑ Ευρώπη)...» (σελ. 703 του ιδίου ΦΕΚ). Για πρώτη φορά στην ιστορία κράτους της δημοκρατικής εποχής καθορίζεται από τη Βουλή γενικό όριο ζωής για τους εργαζομένους κάτω των ορίων της φτώχειας, όπως αυτά ορίζονται ακόμη και με τους δείκτες της νεοφιλελεύθερης οικονομετρίας!!

4. Με το άρθρο 2 της ΠΥΣ, όπου γίνεται λόγος για ΣΣΕ, χωρίς διάκριση και εξειδίκευση, ανοίγει ο δρόμος για ολοσχερή κατάργηση του κατώτατου μισθού. Το αν ο κίνδυνος αυτός επέλθει σύντομα, είναι εν τέλει ζήτημα ερμηνείας και θα κριθεί από τα Δικαστήρια. Οι ανεξάρτητοι δικαστές έχουν τη δυνατότητα να διαγνώσουν την πολλαπλή αντισυνταγματικότητα των σχετικών πράξεων, πολύ δε περισσότερο να επικαλεστούν τις ρήτρες του 281 Α.Κ. (κατάχρηση δικαιώματος, εν προκειμένω διευθυντικού) και 288 ΑΚ (καλή πίστη, χρηστά ήθη) στις περιπτώσεις που, μετά τη λήξη της μετενέργειας, το «ελεύθερο» πλέον πεδίο «διαπραγμάτευσης» μεταξύ του εξοπλισμένου με νέα όπλα εργοδότη και του παντελώς απροστάτευτου εργαζόμενου δεν θα έχει όρια προς τα κάτω. Επομένως, είναι προφανές ότι από τις καταναγκαστικές αυτές ρυθμίσεις πλήττεται και η ελευθερία των συμβάσεων, που είναι και το θεμέλιο της οικονομίας σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας ατομικής ιδιοκτησίας (361 Α.Κ.), που προστατεύεται από το Σύνταγμα.
5. Εξάλλου, η διογκούμενη δεξαμενή των ανέργων παρέχει στον εργοδότη κάθε εκβιαστική δυνατότητα. Η γενική αναφορά της ΠΥΣ σε ΣΣΕ συμπεριλαμβάνει κατ' αρχήν και την Εθνική Γενική ΣΣΕ. Σε περίπτωση, ως εκ τούτου, που δεν θεωρηθεί ως «υποχρεωτικός» ο κατώτατος μισθός του άρθρου 1 καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος, αλλά θεωρηθεί απλή ευχέρεια του εργοδότη, το απόλυτο αυτό αριθμητικό μέγεθος (σε ποσοστιαία υποτίμηση του κατώτατου της από 15-7-2010 ΕΓΣΣΕ) θα ανοίξει τον δρόμο των ατομικών συμβάσεων. Αυτές θα καθορίζουν τις αποδοχές εκάστου χωρίς όριο προς τα κάτω, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν πρόκειται να συναφθεί άλλη ΣΣΕ οποιουδήποτε διαπραγματευτικού επιπέδου. Η τροποποιητική καταγγελία των ήδη εργαζομένων θα επικρέμαται υπεράνω των κεφαλών τους και οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα οδηγούνται στην αγχόνη χωρίς δίχτυ προστασίας. Η απαγόρευση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία «προφυλάσσει» από κάθε φιλεργατική παρασπονδία. Θα κυριαρχήσει η ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ των προφανώς άνισων μερών και η ατομική σύμβαση εργασίας.



Artis Zoo 2009

6. Με το άρθρο 3 της ΠΥΣ απαγορεύεται η μονομερής προσφυγή στη Διαιτησία και εφόσον (στη σπάνια περίπτωση) συμφωνήσουν και οι δύο ταξικοί αντίπαλοι, τότε αυτή περιορίζεται μόνο στον καθορισμό του βασικού μισθού. Αν η διαφωνία αφορά άλλη διεκδίκηση, απαγορεύεται ακόμη και συναινετική προσφυγή στη Διαιτησία. Αν μια διαιτητική απόφαση διαδεχθεί ΣΣΕ, τότε οι όροι της σύμβασης (εκτός του βασικού μισθού, όπως λ.χ. επιδόματα, άδειες, θεσμικές διευθετήσεις κ.λπ.) θα παύουν αυτοδικαίως να ισχύουν, αφού στις διαιτητικές αποφάσεις δεν επιτρέπεται να συμπεριληφθούν «ρήτρες που διατηρούν κανονιστικούς όρους προηγούμενων ΣΣΕ ή διαιτητικών αποφάσεων».
Κι εδώ ανακύπτει ο μεγάλος κίνδυνος ακόμη και για τους συνεπείς μικρούς, πολύ μικρούς και μεσαίους εργοδότες, που αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής εργοδοσίας. Η δυνατότητα της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία προσάρμοζε τις συμπεριφορές, άμβλυνε τις οξύτητες, συνέτιζε τους παραλογισμούς και εξασφάλιζε την κοινωνική ειρήνη. Αυτή ήταν απαραίτητη για την άνοδο της παραγωγικότητας. Εφόσον τα Σωματεία βρίσκονται άνευ αντικειμένου, είναι επόμενο ότι θα δώσουν, όπως μπορούν, τον ύστατο αγώνα ύπαρξής τους. Επομένως και η παραγωγική διαδικασία θα κλονιστεί ανεπανόρθωτα, παρά τις προβλέψεις του Μνημονίου, της Τριαρχίας και του εγχώριου υπηρετικού προσωπικού. Η κρίσιμη ρήτρα του καθορισμού του βασικού μισθού με διαιτητική απόφαση, με μόνο γνώμονα το κενό ανταγωνιστικότητας, θα εξαχρειώσει παντελώς μια χρήσιμη και εξισορροπιστική διαδικασία. Οι διατάξεις αυτές είναι πολλαπλώς αντισυνταγματικές για τους λόγους που αναπτύχθηκαν παραπάνω.
7. Εξάλλου, το πάγωμα των ωριμάνσεων μέχρις ότου μειωθεί η ανεργία κάτω του 10% είναι ένας ευφημισμός από αυτούς που χρησιμοποιεί η νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Τεχνοδομή, για να μην αναγγείλει τη ρητή κατάργησή τους, η οποία σίγουρα θα επέλθει.
8. Η κατάργηση των ρητρών «μονιμότητας», σε όσες κοινωφελείς επιχειρήσεις ήσαν κάποτε ή είναι ακόμη στον δημόσιο τομέα, διευκολύνει τις απολύσεις, οι δε ρήτρες προστασίας από την απόλυση δεν μπορούν να αποτελούν εφεξής αντικείμενο συλλογικής διαπραγμάτευσης ή ΣΣΕ.
9. Όλες οι παραπάνω ρυθμίσεις θίγουν έμμεσα και το δικαίωμα της απεργίας. Τώρα ούτε μία στις 100 απεργίες δεν μπορεί να κριθεί νόμιμη. Η συνδικαλιστική ελευθερία γίνεται γράμμα κενό και η απεργία με οποιαδήποτε μορφή εξαχνώνεται και ουσιαστικά εξαλείφεται από τον κατάλογο των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων (άρθρο 23 παρ. 1 και 2 Σ.).



Artis Zoo 9/2009

Το Σύνταγμα παύει να ορίζει ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον σε κάθε συγκεκριμένη λειτουργία του ατομικού και συλλογικού βίου. Από το αν, πώς και μέχρι που, ο νομοθέτης μπορεί να εξειδικεύσει το δημόσιο συμφέρον¹ περνάμε στο στάδιο του πλήρους προσδιορισμού του από την ΠΥΣ ή έστω από τον νομοθέτη των ατελών διατάξεων. Και αυτός και το υπουργικό συμβούλιο με τη σειρά του, εναποθέτουν στον ιδιώτη εργοδότη την υποκατάσταση των οργάνων της Πολιτείας αναφορικά με τη συγκεκριμένη εξειδίκευση του δημοσίου συμφέροντος στην εργασιακή σχέση που τον αφορά. Το διευθυντικό δικαίωμα εξοπλίζεται με ουσιαστικά στοιχεία δημοσίου συμφέροντος κατά εντελώς αντισυνταγματικό και παράνομο τρόπο. Εδώ ταυτίζεται η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του ιδιώτη-εργοδότη με το δημόσιο συμφέρον! Μετατίθεται δηλαδή σʼαυτόν η άσκηση λειτουργιών της λαϊκής κυριαρχίας. Πρόκειται ουσιαστικά περί νομικού κανιβαλισμού, που εκτοπίζει κάθε συλλογικότητα και κάθε συνταγματική ιεράρχηση των ουσιαστικών κανόνων δικαίου. Αλλοιώνεται παντελώς ο χαρακτήρας του λεγόμενου Κοινωνικού Κράτους Δικαίου. Ουσιαστικά προσβάλλεται η ουσία του πολιτεύματος. Και είναι απίστευτο το ότι υπάρχουν νομικοί, δημοκρατικής παιδείας, που συνεργούν ή πρωτοστατούν στην κακοποίηση αυτή του Δικαίου!!
Με αυτά τα δεδομένα εισερχόμαστε στην περίοδο της τρίτης νεωτερικότητας, όπου ακόμη και αυτή η λυμφατική τυπική αντιπροσωπευτική δημοκρατία υποκαθίσταται σταδιακά από τους αμείλικτους νόμους της νεοφιλελεύθερης αγοράς. Στην επόμενη στροφή ενεδρεύει και η διαδικασία της άμεσης κατάλυσής της.

(*) Ο Αλέξης Π. Μητρόπουλος είναι πανεπιστημιακός και Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ, www.enypekk.gr).www.amitropoulos.gr
, a-mitrop@otenet.gr

BΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

1 Βλ. Δακτόγλου Π.: «Συνταγματικό Δίκαιο και ατομικά δικαιώματα», β' έκδοση Αντ. Ν. Σάκκουλα 2005, πλαγιάριθμοι 254-255).

Απεργία 28 & 29 Ιούνη 2011

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΙΑΤΡΩΝ Ι.Κ.Α. ΑΤΤΙΚΗΣ(ΑΡ.ΠΡΩΤΟΔ.1874/01)


ΟΜΗΡΙΔΟΥ ΣΚΥΛΙΤΣΗ 19 18531 ΠΕΙΡΑΙΑΣ (210-4132242 6976603109

FAX: 2104132242 e-mail:sysi@otenet.gr



Πειραιάς 24/06/2011

Αρ.Πρωτ.28



ΑΠΕΡΓΙΑ

28&29 ΙΟΥΝΗ Τρίτη – Τετάρτη



Καλούμε τα μέλη μας σε μαζική συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Το μεσοπρόθεσμο που κατατίθεται για ψήφιση στη Βουλή σκοπό έχει την εξαθλίωση ολόκληρης της κοινωνίας.

Δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού από τον ιατρικό κόσμο. Πρέπει να αντιδράσουμε δυναμικά να μην περάσουν τα σχέδια αφανισμού μας. Η ατομική και συλλογική μας ευθύνη είναι τεράστια.

Ο Σύλλογος θα συμμετάσχει σε όλες τις πορείες και συγκεντρώσεις του διημέρου. Σημείο αναφοράς συναντήσεων: Όθωνος και Αμαλίας.

Οι Μονάδες Υγείας θα λειτουργήσουν με προσωπικό ασφαλείας.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΨΥΧΑΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

Η αναφορά ΙΣΑ για δημοσίευση λιστών και ΑΜΚΑ γιατρών

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΦΟΡΑ

Του ΝΠΔΔ με την επωνυμία «ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Σεβαστουπόλεως αρ. 113), νομίμως εκπροσωπουμένου.


Όπως είναι γνωστό πρόσφατα το Υπουργείο Οικονομικών έδωσε στη δημοσιότητα λίστα γιατρών που υπέπεσαν σε φορολογικές παραβάσεις.

Δημιουργείται λοιπόν εύλογα το ερώτημα αν αυτή η ενέργεια είναι σύμφωνη με τις κείμενες διατάξεις.
Ειδικότερα το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 2472/1997 ορίζει ότι «επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα επιτρέπεται μόνον όταν το υποκείμενο των δεδομένων έχει δώσει τη συγκατάθεσή του». Ωστόσο, η παρ. 2 του άρθρου αυτού επιτρέπει, κατ’ εξαίρεση, την επεξεργασία και χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου σε ορισμένες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη όπου «η επεξεργασία είναι απολύτως αναγκαία για την ικανοποίηση του έννομου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή ο τρίτος ή οι τρίτοι στους οποίους ανακοινώνονται τα δεδομένα και υπό τον όρο ότι τούτο υπερέχει προφανώς των δικαιωμάτων και συμφερόντων των προσώπων στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα και δεν θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες αυτών».
Επιπλέον η διάταξη του άρθρου 103 του ΝΔ 118/1973 ορίζει ότι «επί των υποθέσεων της φορολογίας των κληρονομιών, δωρεών, προικών και κερδών εκ λαχείων αι φορολογικαί δηλώσεις, τα συναπτέα αυταίς έγγραφα στοιχεία, αι εκθέσεις ελέγχου και αι κατά τας διατάξεις του παρόντος πράξεις είναι απόρρητα, απαγορευομένης της γνωστοποιήσεώς των εις οιονδήποτε άλλον πλην του εις ον αφορούν ταύτα. Εξαιρέσεις προβλεπόμενες υπό της κειμένης νομοθεσίας διατηρούνται εν ισχύ

». Εξάλλου, όπως παγίως κρίνει η Αρχή, «(…) ο Νομοθέτης εξειδικεύοντας τη συνταγματική επιταγή για την καθολική και υποχρεωτική εισφορά των Ελλήνων στα δημόσια βάρη (άρθρα. 4 παρ. 5 του Συντάγματος) ρυθμίζει με το Ν. 2238/1994, με τον οποίο κυρώθηκε ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (ΦΕΚ 151) τους όρους, τις προϋποθέσεις, τη διαδικασία και τις συνέπειες της επιβολής του φόρου εισοδήματος. Με το άρθρο 85 του νόμου αυτού επιβάλλει τη χρησιμοποίηση όλων των προσωπικών στοιχείων και δεδομένων, που περιέχονται στις φορολογικές δηλώσεις αποκλειστικά και μόνο για φορολογικούς σκοπούς, τα χαρακτηρίζει απόρρητα και απαγορεύει τη γνωστοποίηση τους σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τα υποκείμενα τους.(…)

Από τις πιο πάνω διατάξεις του Ν. 2472/1997 συνάγεται ότι η κατοχή και επεξεργασία αρχείου προσωπικών δεδομένων πρέπει να στηρίζεται σε νόμιμη συλλογή των προσωπικών δεδομένων εν όψει των σκοπών της επεξεργασίας. Εξάλλου από το συνδυασμό των τελευταίων αυτών διατάξεων με τις ως άνω διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 85 του Ν. 2238/1994 συνάγεται ότι η άρση του απόρρητου των προσωπικών στοιχείων των φορολογικών δηλώσεων, που αφορά στα στοιχεία της παραγράφου 3 του ως άνω άρθρου εντάσσεται στα πλαίσια της διαδικασίας της εκπλήρωσης της φορολογικής υποχρέωσης και εξυπηρετεί τη διαφάνεια που διέπει, σύμφωνα με τη βούληση του νομοθέτη, τη διαδικασία αυτή. Έτσι γνωστοποίηση των προσωπικών δεδομένων που καλύπτονται από το απόρρητο σε τρίτο ή χρησιμοποίηση στοιχείων που δεν αποτελούν απόρρητα από τρίτο για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που περιοριστικά αναφέρονται στις διατάξεις των παραγράφων 4 και 5 του πιο πάνω άρθρου είναι παράνομη. Από την αποκλειστική δε και περιοριστική απαρίθμηση των περιπτώσεων θεμιτής χορήγησης ορισμένων προσωπικών δεδομένων, είτε καλύπτονται από το απόρρητο είτε όχι, σε τρίτους για την πραγμάτωση σκοπών δημόσιου συμφέροντος που ανάγεται είτε στην αποτελεσματική άσκηση της αρμοδιότητας ορισμένων οργάνων του Δημόσιου ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου είτε στην άσκηση ιδιωτικών δικαιωμάτων συνάγεται η απαγόρευση οποιασδήποτε άλλης μεταβίβασης προσωπικών στοιχείων και δεδομένων που περιλαμβάνεται στις φορολογικές δηλώσεις (…)» (Βλ., έτσι, ρητά, Απόφαση 59/1999 της Αρχής, σχετικά με Σύσταση προς τον ΟΠΑΠ. Βλ., επίσης, ιδίως την Απόφαση 47/2003 της Αρχής, καθώς και τις Πράξεις της με αρ. πρωτ. 1423/19.04.2005 και 3820/13.10.2005). Ανάλογα ισχύουν με το φορολογικό απόρρητο, που καθιερώνει η προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 103 του ΝΔ 118/1973. Όπως, επίσης, παγίως δέχεται η νομολογία των δικαστηρίων σχετικά με τις προαναφερόμενες διατάξεις, που θεσπίζουν το απόρρητο φορολογικών στοιχείων, από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι κανόνας είναι το φορολογικό απόρρητο, το οποίο κάμπτεται μόνο στις περιπτώσεις, που θεσπίζει ρητά και κατά τρόπο περιοριστικό ο νομοθέτης (Βλ., ενδεικτικά, ΣτΕ 245/84, Μον. Πρ. Θεσ/κης 929/1987, Μον. Πρ. Θεσ/κης 1884/1988, Πολ. Πρωτ. Αθηνών 10131/1991 in ΝΟΜΟΣ, και τις εκεί αναφερόμενες Αποφάσεις. Πρβλ., ιδίως, Γνωμ. ΝΣΚ 326/2004 και Γνωμ. ΟλΝΣΚ 208/2005, ΝΟΜΟΣ).

Εν προκειμένω, μία σειρά από συναδέλφους ιατρούς-μέλη μας τα ονόματα των οποίων είδαν το φώς της δημοσιότητας, υπέστησαν σοβαρή προσβολή της προσωπικότητάς τους, διαπομπεύθηκαν δημοσίως, αν και πρόκειται για ευυπόλυπτους συναδέλφους επιστήμονες, χωρίς να προκύπτει ότι πράγματι εν προκειμένω η δημοσιοποίηση αυτή ήταν πράγματι νόμιμη

Απευθυνόμαστε σε σας ως αρμοδία αρχή και παρακαλούμε να έχουμε την άποψή σας επί του παραπάνω ζητήματος που έχει, φρονούμε, αναστατώσει όχι μόνο τον ιατρικό κόσμο, αλλά και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει δέκτες παραπόνων από ιατρούς μέλη μας γιατί από της ισχύος του Ν. 3846/2010 [Φ.Ε.Κ. 65 Α’/11-5-2010] «Εγγυήσεις για την εργασιακή ασφάλεια και άλλες διατάξεις» είναι υποχρεωτική η αναγραφή του ΑΜΚΑ του ιατρού στις ιατρικές συνταγές.

Συγκεκριμένα η διάταξη του άρθρου 32 παρ. 6 ορίζει τα ακόλουθα:
«6. Συνταγές φαρμάκων στις οποίες δεν έχουν συμπληρωθεί όλα τα πεδία του συνταγολογίου συμπεριλαμβανομένου και του Αριθμού Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (AMΚΑ) του αρμόδιου ιατρού που συνυπογράφει δεν εκτελούνται από τον φαρμακοποιό.»
Το ζήτημα που εν προκειμένω τίθεται είναι ότι με βάση τον ΑΜΚΑ αποκαλύπτεται η ημερομηνία γέννησης του θεράποντος ιατρού, στοιχείο που αναμφισβήτητα συνιστά προσωπικό δεδομένο, απόρρητο στοιχείο της προσωπικότητας του και σε κάθε περίπτωση αφορά την ιδιότητα εκάστου πολίτη ως ασφαλισμένου και όχι ως επαγγελματία. Η αναγραφή δε αυτού σε κάθε συνταγή συνεπάγεται τη γνωστοποίηση σε κάθε ασφαλισμένο προσωπικών στοιχείων του ιατρού, όπως π.χ. την ηλικία του, γεγονός για το οποίο αφενός δεν συντρέχει λόγος, αφετέρου μπορεί να δημιουργήσει ζητήματα στον εκάστοτε ιατρό.
Το ερώτημα που συνακόλουθα τίθεται είναι αν νομίμως κάμπτονται εν προκειμένω οι αρχές προστασίας των προσωπικών δεδομένων εκ μόνου του λόγου ότι η πολιτεία αδυνατεί να ελέγξει τη συνταγογράφηση φαρμάκων και τον περιορισμό των δημοσίων δαπανών για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων του δημοσίου και των λοιπών ασφαλιστικών ταμείων.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών είναι αντίθετος: 1) στην δημοσίευση της λίστας των ιατρών που υπέπεσαν σε φορολογικές παραβάσεις και 2) στην αναγραφή του Α.Μ.Κ.Α. των θεραπόντων ιατρών στα συνταγολόγια των ασφαλισμένων.
Παραμένοντας στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση, παρακαλούμε να έχουμε τις απόψεις σας επί του θέματος αυτού.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σ. ΡΗΓΑΚΗΣ Γ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ