Υγεία: Έρχεται "θύελλα" στο ΕΣΥ

Υγεία: Έρχεται "θύελλα" στο ΕΣΥ
* 661 λιγότερες κλινικές στο τέλος του 2012

Βενιζέλος Β.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/07/2012

* Κατάργηση νοσοκομείων από το 2013

Μιλούν στην "Αυγή" της Κυριακής ο γενικός γραμματέας του σωματείου των εργαζομένων του νοσοκομείου Πατησίων Παναγιώτης Τσάλλας και ο νοσοκομειακός γιατρός - βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Ανδρέας Ξανθός. Η λίστα με τα λουκέτα σε νοσοκομεία την οποία διακινεί τεχνηέντως το υπουργείο Υγείας


Ίσως δεν είναι πολλοί εκείνοι οι οποίοι θυμούνται ότι ο Νίκος Πουλαντζάς έχει γράψει κάπου ότι η αστική τάξη λέει πάντα την αλήθεια και λέει πάντα καθαρά τι πρόκειται να πράξει. Η προσεκτική παρακολούθηση και αποκωδικοποίηση του δημοσίου διαλόγου επιβεβαιώνει πάντα την τοποθέτηση του Πουλαντζά και μόνον ως ειλικρινή και καθαρή θα πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς εκείνη τη δήλωση του πρώην υπουργού Υγείας Αν. Λοβέρδου περί επικείμενου "λουκέτου" στο 20% των νοσοκομείων του ΕΣΥ, το 2013, εάν δεν έχει επιτευχθεί μέχρι τότε η πολυπόθητη ανάπτυξη της χώρας, αλλά, αντιθέτως, συνεχίζεται η υφεσιακή κατακρήμνιση της ελληνικής οικονομίας.

Η ενδεχόμενη κατάργηση έστω ενός νοσηλευτικού ιδρύματος δεν αποτελεί μία απλή διοικητική πράξη, καθώς τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, πολύ πιο εμφανώς στην περιφέρεια, είναι πλήρως ενσωματωμένα στον ευρύτερο κοινωνικό ιστό, με όλες τις λειτουργικότητες τις οποίες εξυπηρετούν και οι οποίες δεν καταργούνται ούτε με διατάγματα ούτε με νόμους.

Το 20% των νοσοκομείων του ΕΣΥ, τώρα μιλάνε ακόμη και για... 30%, είναι ένα πολύ υψηλό ποσοστό, τόσο υψηλό που η κατάργηση ενός τόσο μεγάλου αριθμού νοσοκομείων από την οποιαδήποτε κυβέρνηση απειλεί να οδηγήσει σε μείζονα κοινωνική και πολιτική σύγκρουση, την οποία είναι αμφίβολο εάν δύναται να αντέξει η χώρα μας.

Εάν οποιαδήποτε κυβέρνηση επιχειρήσει το 2013, ή όποτε, να προχωρήσει στην κατάργηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων, θα ξεκινήσει από την Αττική, με το γνωστό επιχείρημα της πολύ κακής χωροταξικής διασποράς τους και της υπερσυγκέντρωσής τους στον άξονα της Βασ. Σοφίας.

Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον εάν ο υπουργός Υγείας Αν. Λυκουρέντζος μας έδινε περισσότερες εξηγήσεις για την ταυτότητα των νοσοκομείων του ΕΣΥ τα οποία φαίνεται ότι βρίσκονται ήδη σε κάποιο επίπεδο συζήτησης για την κατάργησή τους. Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς ακόμη και τα υπερσυγκεντρωμένα νοσηλευτικά ιδρύματα της Βασ. Σοφίας, του λεκανοπεδίου γενικότερα, λειτουργούν ως επί το πλείστον με δεκάδες ράντζα στις εφημερίες τους, ενώ τα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) γονατίζουν κυριολεκτικά και σε κάθε γενική εφημερία.

Με δεδομένο ότι ο Αν. Λοβέρδος παρέμεινε ώς το τέλος "λογιστής της Υγείας" και δεν προχώρησε ούτε καν στην ελάχιστη βελτιωτική παρέμβαση στην ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών από το ΕΣΥ, η κατάργηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων, ακόμη και στην περιφέρεια, φαντάζει, αν μη τι άλλο, ως πράξη προθύστερη, αν όχι "εγκληματική" κατά της δημοσίας υγείας.

Ο πρώην υπουργός Υγείας μιλάει πάρα πολύ για την αναγκαιότητα της ανάπτυξης και, μάλιστα, μιλάει με όρους κατεπείγοντος, όμως ουδείς θυμάται τον Αν. Λοβέρδο να δίνει θεσμικά μάχη για την αντιστροφή του υφεσιακού κόλαφου, αν και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ εκείνων των πολιτικών οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως "εκσυγχρονιστές" και "αναπτυξιακοί"... "Αέρα" ανάπτυξης δεν έχει ούτε καν ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ο οποίος αποτελεί τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης, σύμφωνα με όσα υποστήριζε κατ' επανάληψη ο Αν. Λοβέρδος. Ζήτημα είναι εάν ο ΕΟΠΥΥ θα καταφέρει να βγάλει το φετινό φθινόπωρο, ενώ το απίστευτο αλαλούμ στη λειτουργία του αποτελεί ήδη βίωμα για εκατομμύρια ασφαλισμένους...

Χωρίς πλήρως ανεπτυγμένο και ισχυρό ΕΟΠΥΥ, ποια κυβέρνηση θα επιχειρήσει ελαφρά τη καρδία να προχωρήσει στην κατάργηση νοσοκομείων του ΕΣΥ, και μάλιστα του 20% αυτών; Οφείλει να γνωρίζει ή θα καταλάβει πολύ γρήγορα ο Αν. Λυκουρέντζος ότι η ενδεχόμενη κατάργηση έστω ενός νοσηλευτικού ιδρύματος δεν αποτελεί μία απλή διοικητική πράξη, καθώς τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, πολύ πιο εμφανώς στην περιφέρεια, είναι πλήρως ενσωματωμένα στον ευρύτερο κοινωνικό ιστό, με όλες τις λειτουργικότητες τις οποίες εξυπηρετούν και οι οποίες δεν καταργούνται ούτε με διατάγματα ούτε με νόμους. Η δημιουργία ενός νοσοκομείου στην οποιαδήποτε περιοχή της χώρας αναδιατάσσει ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό, σε βαθμό που η κατάργηση του ιδρύματος απειλεί να ανατρέψει ολόκληρο το κοινωνικό οικοδόμημα εκείνης της περιοχής, χωρίς, μάλιστα, να συνυπολογίζει κανείς τις άδηλες προς το παρόν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Κάνουν αξιοσημείωτο λάθος ο υπουργός Υγείας και η κυβέρνηση εάν έχουν διαμορφώσει την πεποίθηση ότι τα νοσοκομεία του ΕΣΥ δημιουργήθηκαν στη χώρα με τους ίδιους όρους με τους οποίους δημιουργήθηκαν τα πανεπιστήμια ή τα ΤΕΙ. Ακόμη κι αν εμφιλοχώρησαν σε κάποιες περιπτώσεις πελατειακά κριτήρια, ως προς τις προτεραιότητες κυρίως, τα νοσοκομεία του ΕΣΥ αποτελούν απαραίτητο κρίκο στο επίπεδο της δημόσιας υγείας το οποίο έχει επιτύχει η Ελλάδα και, πάντως, εξυπηρετούν πολύ πιο περίπλοκες και σφιχτές κοινωνικές αναγκαιότητες και λειτουργικότητες σε σχέση με εκείνες τις οποίες εξυπηρετούν τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.

Σε κάθε περίπτωση, ο Αν. Λοβέρδος έλεγε την αλήθεια. Μια πολύ επικίνδυνη συζήτηση έχει αρχίσει να εξελίσσεται σε κάποια κλιμάκια...

Η επίμαχη λίστα των λουκέτων, την οποία διακινεί τεχνηέντως το υπουργείο Υγείας, περιλαμβάνει τα εξής νοσοκομεία με τις εξής πληρότητες:

Κυπαρισσίας, με πληρότητα 49%

Παμμακάριστος, με πληρότητα 48%

Ανδρέας Συγγρός, με πληρότητα 48%

Καρύστου, με πληρότητα 46%

Λευκάδας, με πληρότητα 44%

Ιεράπετρας, με πληρότητα 43%

Σητείας, με πληρότητα 43%

Σπηλιοπούλειο, με πληρότητα 43%

Παίδων Πεντέλης, με πληρότητα 42%

Κιλκίς, με πληρότητα 41%

Δυτικής Αττικής, με πληρότητα 40%

Άμφισσας, με πληρότητα 32%

Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης, με πληρότητα 24%

Ληξουρίου, με πληρότητα 14%

Κρεστένων, με πληρότητα 6%

Πορτογάλοι γιατροί 90% απεργία

Αντιγράφουμε σημερινό ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου:

Οι Πορτογάλοι γιατροί συνεχίζουν σήμερα με μεγάλη συμμετοχή για δεύτερη και τελευταία ημέρα την απεργιακή κινητοποίησή τους κατά των μέτρων λιτότητας που απαιτουν οι δανειστές της Πορτογαλίας σε αντάλλαγμα για το σχέδιο διάσωσης που αποφασίσθηκε πέρυσι.

Τα συνδικάτα, τα οποία κήρυξαν αυτή την απεργία με την υποστήριξη του Ιατρικού Συλλόγου, δήλωσαν πως χθες Τετάρτη συμμετείχε στην κινητοποίηση περίπου το 90% των γιατρών και ήλπιζαν πως σήμερα η συμμετοχή θα είναι ακόμη μεγαλύτερη.

«Είναι η μεγαλύτερη απεργία γιατρών που έχει γίνει ποτέ στην Πορτογαλία», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Μάριο Χόρχε Νέβες, επικεφαλής της Ομοσπονδίας Ιατρών (FNAM). Η προηγούμενη συγκρίσιμη απεργιακή κινητοποίηση χρονολογείται πριν από περισσότερα από 20 χρόνια.

Στο πλαίσιο της απεργίας, πραγματοποιήθηκε χθες διαδήλωση γιατρών με λευκές μπλούζες μπροστά από το υπουργείο Υγείας, στο κέντρο της Λισαβόνας, στην οποία συμμετείχαν 2.500 άνθρωποι σύμφωνα με την αστυνομία και 4.000 σύμφωνα με τα συνδικάτα.

Σχόλιο Ygeianet: και στα δικά μας!



Ακρωτήρι

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιάννη Γ. Μπασκόζου


Από τις 20/6 ευτυχώς έχουμε πρωθυπουργό Σαμαρά και κυβέρνηση "εθνικής συνευθύνης". Έχουμε βέβαια μερικά προβλήματα υγείας που παρατείνουν το κυβερνητικό κενό αλλά ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι οι τουρίστες άρχισαν να συρρέουν και οι καταθέσεις να επιστρέφουν στις τράπεζες.
Τα νοσοκομεία ξαφνικά λειτουργούν, ο ΕΟΠΥΥ υπάρχει, το πρόβλημα των φαρμάκων εξαφανίστηκε από τα ΜΜΕ, το 1 δισ. που παράτυπα κατακρατά η τρόικα θα έλθει επιτέλους (άσχετα αν κατά 90% θα πάει σε διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας).
Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ! Τώρα το 0.4 του ΑΕΠ για τον ΕΟΠΥΥ θα παραμείνει σταθερό, η μείωση φαρμακευτικής δαπάνης επί δικαίων και αδίκων θα παραμείνει πρώτος στόχος της κυβέρνησης, ο "υγιής ανταγωνισμός" δημόσιου και μεγάλου επιχειρηματικού κεφαλαίου θα συνεχίσει προς όφελος των ασθενών, οι δημοσιές δαπάνες υγείας θα μειωθούν και άλλο στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων. Τα χρέη σε γιατρούς και φαρμακοποιούς θα εξαφανιστούν μαγικά. Οι δομές ψυχικής υγείας θα κλείνουν η μια μετά την άλλη. Οι "υψηλοί" μισθοί των υγειονομικών θα μειωθούν και άλλο. Το περίφημο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα συνεχίσει να βολοδέρνει ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα και 3 τουλάχιστον παράλληλους ασυντόνιστους διαγωνισμούς "συναρμοδίων" παραγόντων.



Αγία Τριάδα Μονής Τσαγκαρόλων Ακρωτηρίου

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ! Γιατί αν έβγαινε μπορεί να στενοχωρούσε τους φίλους - σύμμαχους - εταίρους και μπορεί να "υπέκυπταν" στις ανεύθυνες απαιτήσεις του ελληνικού λαού για σταμάτημα των αλόγιστων περικοπών στις δημοσιές δαπάνες υγείας, για άμεση κάλυψη των αναγκών σε φάρμακα των πολιτών, για σταμάτημα των περικοπών στους μισθούς και σταμάτημα των απολύσεων, για κάλυψη όλων από τις υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας. Μπορεί να προχωρούσε το χτύπημα της διαφθοράς και των υπερβολικών υπερκερδών με λειτουργία κεντρικού συστήματος προμηθειών και ολοκληρωμένο ενιαίο σύστημα συνταγογράφησης. Μπορεί να προχωρούσε άμεσα ενιαίο ηλεκτρονικό σύστημα χρεών, δαπανών και πληρωμών στον ΕΟΠΥΥ για αποτελεσματικό έλεγχο και γρήγορη αποπληρωμή των δικαιούχων.



Ακρωτήρι Χανίων

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ!

Το πρόβλημα είναι πως στην "προγραμματική συμφωνία" της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ. ΑΡ., έχουν παρεισφρήσει ορισμένα από τα ανεύθυνα αιτήματα του ΣΥΡΙΖΑ, για να τα διαπραγματευτούν βεβαίως στο πλαίσιο του Μνημονίου με την τρόικα. Η όποια έρχεται οσονούπω! Δυστυχώς κόλλησαν μια μικρή δόση "ανευθυνότητας" αλλά θα θεραπευτούν άμεσα και δραστικά στις πρώτες συναντήσεις με την τρόικα.

Ευτυχώς που δεν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και όλα θα πάνε καλά.

Το κακό είναι πως υπάρχει η πιθανότητα να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές που μπορεί να μην αργήσουν. Όμως κάτι θα κάνουμε να το αποτρέψουμε και αυτό. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

* Ο Γιάννης Γ. Μπασκόζος είναι υπεύθυνος του Τμήματος Υγείας του ΣΥΝ, μέλος της ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η επιβίωση μας την εποχή των Μνημονίων

Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΕ ΕΝΩΤΙΚΕΣ- ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒIΩΣH ΜΑΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΥΧΑΡΗΣ

Μέλος ΔΣ Ι.Σ.Α.

Γενικά-Πολιτική Οικονομική εκτίμηση

Η γενικότερη πολιτική κατάσταση δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Πρέπει να οδηγηθούμε σε συνολική αναθεώρηση των στόχων του ιατρικού και πανυγειονομικού κινήματος, ενταγμένων πάντα στην στρατηγική του κινήματος ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Το δημόσιο σύστημα υγείας-πρόνοιας ήδη μπήκε σε τροχιά καταστροφής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες καμμία λογική συντεχνιασμού δεν χωράει στη σκέψη μας. Καμία λογική του “απυρόβλητου” και καμία λογική του “καθένας για τον εαυτό του”. Η εξαθλίωση ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας στο όνομα της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων και τραπεζών, κατεδαφίζει το δικαίωμα πρόσβασης στην υγεία αλλά και την αξιοπρέπεια των εργαζόμενων σε αυτή. Τα προβλήματα και ο κατακερματισμός τους οδηγούν σε διασπαστική λογική, που δίνει προοπτική στα νεοφιλελεύθερα σχέδια χωρίς αύριο για κανέναν, ασθενή ή εργαζόμενο. Αντίθετα, με την ενωτική συλλογική διαδικασία που έχει αρχίσει να αποκτά περιεχόμενο τον τελευταίο ενάμισυ χρόνο, μπορεί να υπάρξει προοπτική για ένα σύστημα υγείας αντάξιο των κόπων και της ιστορίας μας.Το πανιατρικό κίνημα που εκφράστηκε μαζικά πέρυσι το Φλεβάρη με την κατάληψη του Υπουργείου Υγείας, είναι αυτό που θορύβησε και την εξουσία. Η συμπαράταξη και με άλλους φορείς είναι το ζητούμενο σήμερα.

Τα δώδεκα σημεία που υιοθετήθηκαν αποτελούν επίκαιρα σημεία αναφοράς του κινήματος.

Σήμερα στη χώρα μας ζει κάτω απ’το όριο της φτώχιας το 28% του πληθυσμού και σε περιβάλλον φτώχειας το 48%. Η κατάσταση αυτή θα χειροτερέψει ραγδαία αν και εμείς δεν αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στην κοινωνία. Το αντιμνημονιακό μέτωπο σήμερα, όπως εκφράζεται, χρειάζεται άμεσα να δυναμώσει, να δώσει ελπίδα.

Η ραγδαία αμφισβήτηση του πολιτικού σκηνικού πρέπει να ξεσκεπάσει τα σχέδια του διεθνούς κεφαλαίου και να καταδείξει οτι υπάρχει άλλη λύση και άλλος δρόμος από αυτόν που χάραξε το ΔΝΤ και τα διεθνή τοκογλυφικά κέντρα. Υπάρχει σχέδιο εξόντωσης του λαού σε όλα τα επίπεδα: Υγεία, Παιδεία, Εργασία, Ελευθερία. Η γνωστή συνταγή έχει φέρει δυστυχία και σε άλλους λαούς-η ιστορία γνωστή.

Η με κάθε τρόπο μείωση των δαπανών για την Υγεία ελαττώνει το προσδόκιμο επιβίωσης, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για την εξουσία του κεφαλαίου. Μονάδες Ψυχικής Υγείας, Νοσοκομεία, Προνοιακά Ιδρύματα, Μονάδες Αποκατάστασης καταργούνται. Λειτουργοί υγείας απολύονται, αποδοχές μειώνονται σε επίπεδα φτώχειας και η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού καταρρακώνεται κάτω από τη πίεση εκβιαστικών και ψεύτικων διλημμάτων που βάζουν Μνημονιακά Κόμματα-ΕΕ-ΜΜΕ. Στην πράξη σχεδιάστηκε η πλήρης κατάργηση του κράτους με την εισβολή μεγαλοϊδιωτικών συμφερόντων και στο χώρο της υγείας, χρησιμοποιώντας ακόμη και τις δημόσιες δομές του συστήματος. Η “απελευθέρωση” του ιατρικού επαγγέλματος εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο και σκοπό έχει να ανοίξει στα μεγαλοσυμφέροντα πύλες διαχείρισης του συστήματος υγείας και κατάργησης του δημόσιου χαρακτήρα του. Ταυτόχρονα τα εργασιακά δικαιώματα καταργούνται και τη θέση τους παίρνουν ατομικές συμβάσεις εργασίας...για όσες θέσεις θα χρειαστούν. Η εισαγωγή των ΚΕΝ(κλειστών ενοποιημένων νοσηλείων), θα πτωχεύσει τα ήδη “κουρεμένα” αποθεματικά των ταμείων και παράλληλα θα μετακυλίσει το κόστος στην τσέπη του ασφαλισμένου.

Το σκηνικό συμπληρώνεται με άγρια φορολογία και με χαράτσια που δεν έχουν τελειωμό.Με απειλές για διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος με απειλές για δήμευση περιουσιών, με απειλές για κατάργηση ατομικών δικαιωμάτων.

Η θέση για συνδιαχείριση του συστήματος υγείας, που δειλά-δειλά εμφανίζεται ανάμεσα σε συντηρητικές παρατάξεις που εξυπηρετούν νεοφιλελεύθερες επιλογές, είναι όχι μόνο επικίνδυνη αλλά είναι και οπισθοδρόμηση σε μονοπάτια αδιέξοδα για το κίνημα.Μάταια ελπίζουν μερικοί οτι θα επωφεληθούν. Το θηρίο του νεοφιλελευθερισμού πρώτα αυτούς θα καταβροχθίσει.

Ειδικότερα:

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας - ΕΟΠΥΥ - Αυτοαπασχολούμενοι Γιατροί

Ο ΕΟΠΥΥ σχεδιάστηκε όχι για να αναβαθμίσει την ΠΦΥ αλλά για να διαχειριστεί με μόνο οικονομικά κριτήρια τα δημοσιονομικά δεδομένα. Ο υποδιπλασιασμός της κρατικής χρηματοδότησηςαπό 1,4% του ΑΕΠ(γιά ΙΚΑ) στο 0,4% (για ΕΟΠΥΥ) προδιαγράφει μίζερη προοπτική στο σύστημα. Η ¨λειτουργία¨του ξεκίνησε με κοινωνικές εκπτώσεις. Με αύξηση εισφοράς των συνταξιούχων(από 2,55 σε 4%).Ο κανονισμός λειτουργίας παράλληλα καταργεί παροχές και υποβαθμίζει με άγριο τρόπο κεκτημένα ετών. Οι ασφαλισμένοι που έχουν πληρώσει μια ολόκληρη ζωή, καλούνται σήμερα να συμμετέχουν με 15% στις εξετάσεις. Οι εργαζόμενοι γιατροί στην ΠΦΥ καλούνται να παρέχουν υπηρεσίες φτηνές που εξευτελίζουν τους ίδιους και τους ασθενείς.Μέσα σε 10 λεπτά της ώρας να πάρουν ιστορικό, να εξετάσουν και να γράψουν συνταγή ηλεκτρονικά σε ένα ηλεκτρονικό σύστημα που παραπαίει, υπολειτουργεί και που συνεχώς μάταια ¨αναβαθμίζεται¨. Η 20λεπτη εξέταση είναι επιβεβλημένη για να διασφαλιστεί στοιχειωδώς η αξιοπρέπεια γιατρού-ασθενούς.

Επίσης δεν πρέπει να δεχτούμε την επιβολή εισιτηρίου για την πρόσβαση του ασθενούς στο σύστημα...κάτι που έχουν σχεδιάσει εδώ και καιρό. Οι κοινωνικές συμμαχίες επιβάλλονται και είναι ώρα ευθύνης για τον ιατρικό κόσμο.

-Γιατροί πρώην ΙΚΑ

Το ζητούμενο για τους γιατρούς πρώην ΙΚΑ είναι η κατοχύρωση των κενών οργανικών θέσεων-και όχι η κατάργηση τους-γιατί αυτό θα δημιουργήσει περιπέτειες στην εργασιακή σχέση, που σήμερα είναι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Είναι υποχρέωση της πολιτείας να ρυθμίσει το θέμα και κάθε χρονοτριβή δημιουργεί υποψίες. Η υποψία ενισχύεται από τον ορατό κίνδυνο να κλείσουν πολλές μονάδες πρώην ΙΚΑ και από το γεγονός οτι τα εργαστήριά του δεν παρέχουν πλέον υπηρεσίες. Αντίθετα προωθούν τους ασφαλισμένους σε ιδιωτικά κέντρα με συμμετοχή 15%. Καταδικάζουμε την νεοφιλελεύθερη άποψη που εκφράστηκε από μικρή μερίδα γιατρών να παραιτηθούν μαζικά όλοι οι συμβασιούχοι γιατροί του πρώην ΙΚΑ. Το κίνημα έχει ήδη απομονώσει τέτοιες μεσαιωνικές απόψεις που δίνουν λαβή σε κάποιους να μιλάνε για ¨βαρίδια του συστήματος¨.

-Εργαστηριακοί Γιατροί ΕΟΠΥΥ

Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα με πλαφόν των αυτοαπασχολούμενων εργαστηριακών γιατρών που παρέχουν υπηρεσίες, είναι πρόταση που πρέπει να ενισχυθεί από τα συλλογικά όργανα(συλλογική σύμβαση), με ταυτόχρονη αυστηρή πιστοποίηση εργαστηρίων,ώστε να μη πλανάται η φημολογία για μη αξιόπιστα κέντρα.

-Αυτοαπασχολούμενοι γιατροί

Μόνη λύση η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που θα διαπραγματευτούν τα συλλογικά μας όργανα ΠΙΣ,Ιατρικοί Σύλλογοι. Κανείς να μην κάνει ατομικές συμβάσεις. Ο ΕΟΠΥΥ να καλύπτει τις ασφαλιστικές εισφορές και να παρέχει αξιοπρεπείς αμοιβές. Υποχρέωση του ΠΙΣ να διασφαλίσει την ένταξη στο σύστημα με κριτήρια , δίνοντας διέξοδο και σε νέους γιατρούς. Η κατά περίπτωση αμοιβή που ισχύει σήμερα, είναι προσωρινή γιατί βάση μνημονίου θα ισχύσει το ¨capitation¨.

Επίσης είναι χρέος όλων μας να περιφρουρήσουμε την κατάκτηση της ελεύθερης συνταγογράφησης και αναγραφής παραπεμπτικών. Η αυθαίρετη και μονομερής απόφαση για ποινές λόγω ¨υπέρβασης¨ της συνταγογράφησης είναι έξω από κάθε λογική κράτους δικαίου. Η θεσμοθέτηση οργάνων ελέγχου με συμμετοχή ιατρικών συλλόγων είναι πάγια θέση μας. Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα υποχρέωση της πολιτείας μετά από πρόταση και έγκριση δική μας.

-Άδεια λειτουργίας Υγειονομικών Σχηματισμών Ημερήσιας Νοσηλείας-η αυταπάτη του αυτοαπασχολούμενου γιατρού.

Είναι φανερό οτι η θεσμοθέτηση ιδιωτικών κέντρων ημερήσιας νοσηλείας δεν έγινε για να ιδρύσουν οι γιατροί μονάδες, αλλά για να εισβάλουν ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας στην αγορά και μάλιστα με χαμηλό κόστος λειτουργίας.Ας μην τρέφουν αυταπάτες μερικοί συνάδελφοι! Οι επιχειρήσεις αυτές, ξένες και ντόπιες,απλά θα απορροφήσουν γιατρούς και μάλιστα με μισθούς πείνας.

-Δευτεροβάθμια Φροντίδα Υγείας-Γιατροί ΕΣΥ-στόχος η πλήρης κατά το δυνατό κατάργηση των δημόσιων δομών του συστήματος-να ξεπεράσουμε ακόμα και την μητρόπολη του καπιταλισμού.-

Είναι αυταπάτη η άποψη κάποιων ΕΣΥτών οτι θα σπάσουν τα δεσμά του κρατισμού και θα βγουν ελεύθεροι στην αγορά. Θα γίνουν για λόγους βιοπορισμού απλά υπηρέτες των λόμπυ.

Η κατάργηση Νοσοκομείων, Ψυχιατρικών Μονάδων και Οργανισμών Αποκατάστασης συρρικνώνει τη δημόσια παροχή, δημιουργεί εργασιακή ανασφάλεια όχι μόνο στο γιατρό, αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους. Η εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα-με τη μορφή ασφαλιστικών και άλλων εταιριών-χρησιμοποιώντας τις δομές του δημόσιου φορέα, έχει στόχο την αν είναι δυνατό και σήμερα πλήρη κατάργηση κεκτημένων του ελληνικού λαού. Πρέπει να αντισταθούμε σθεναρά και για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα αλλά και για την αξιοπρεπή παρουσία του γιατρού του ΕΣΥ. Η πάλη για την αντιμετώπιση των συνεχών μειώσεων μισθών (30%) και αποζημιώσεων εφημεριών πρέπει για το κίνημα να αποκτήσει χαρακτηριστικά ανένδοτου αγώνα. Όλοι οι γιατροί να παλέψουμε σε αυτή την κατεύθυνση, γιατί τα προβλήματα είναι κοινά και διαχέονται όπως στα συγκοινωνούντα δοχεία. Η υποβάθμιση του ρόλου των εφημεριών πχ να εφημερεύει ένας ειδικευμένος χειρουργικού τομέα για όλες τις ειδικότητες, πρέπει να αναδειχτεί και να ενημερωθούν όλοι οι πολίτες. Απαιτούμε δε άμεσα οι συνάδελφοι που έχουν κριθεί για θέση στο ΕΣΥ να διοριστούν άμεσα και να ισχύσει η κλαδική συλλογική σύμβαση του 2008.Κανείς ιδιώτης μέσα στις δομές του ΕΣΥ. Οι πανεπιστημιακοί, στρατιωτικοί καθώς και οι γιατροί πρώην ΙΚΑ που εντάχτηκαν στα νοσοκομεία πρέπει να είναι ΠΑΑ, σύμφωνα και με τις θέσεις της ΟΕΝΓΕ.

Λειτουργία ΚΕΠΑ-Αυστηρά Ιατροί Δημόσιου Συστήματος-Κανονισμός Λειτουργίας και Ποσοστά Αναπηρίας.

Τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας, η λειτουργία των οποίων ξεκίνησε το Σεπτέμβρη του 2010, δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Η εγκληματική ανεπάρκεια του συστήματος με πειραματισμούς και ¨καινοτομίες¨, με μοναδικό σκοπό την περιστολή δαπανών, δημιουργεί στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού ταλαιπωρία και καθυστερήσεις που δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα επιβίωσης. Ο ΚΕΒΑ (κανονισμός εκτίμησης βαθμού αναπηρίας) που δημοσιεύτηκε Νοε/11(ΦΕΚ2611) είναι αποτυχημένος και προκλητικά άδικος,στερείται δε της ελάχιστης επιστημονικής τεκμηρίωσης. Στους γιατρούς που μετέχουν στις επιτροπές δεν διασφαλίζεται στοιχειωδώς η αξιοπρεπής λειτουργία τους με πολλές και εξουθενωτικές μετακινήσεις εκτός έδρας και πενιχρή αποζημίωση, ενώ ταυτόχρονα είναι ανασφάλιστοι. Επιπλέον ο Ν4038/2-2-12 προβλέπει τη συνεργασία και ιδιωτών γιατρών με το σύστημα (ανοίγοντας δρόμους και εδώ ιδιωτικών εταιριών). Η θέση μας είναι στο σύστημα να μετέχουν αυστηρά γιατροί του δημόσιου φορέα.

Νέοι Γιατροί-Ειδικότητα-σχεδιάζουν τον αποκλεισμό για λόγους οικονομικής διαχείρισης του εξαθλιωμένου συστήματος.

Έχουμε δηλώσει οτι υιοθετούμε τις θέσεις του κινήματος των νέων γιατρών.Η πλήρης υποβάθμιση του ρόλου του ειδικευόμενου στο ΕΣΥ είναι πολιτική επιλογή του κράτους-η απαγόρευση συνταγογράφησης είναι παράνομη και έρχεται σε αντίθεση με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γιατρού.

Η ελάττωση των θέσεων ειδικότητας εντάσσεται στη λογική και μόνο των περικοπών, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες του ΕΣΥ. Οι εξετάσεις για έναρξη ειδικότητας είναι μέρος της ίδιας λογικής καθώς και η επικείμενη άμισθη θητεία του ειδικευόμενου που φημολογείται. Η εκπαίδευση κατά την ειδικότητα αποτελεί χρέος της πολιτείας μακριά από σχέδια για παραγωγή φτηνού εργατικού δυναμικού και υποψήφιων ¨ειλώτων¨ ιδιωτικών συμφερόντων.

Η προσπάθεια που γίνεται από ιδιωτικά θεραπευτήρια να παρέχουν ειδικότητα-και μάλιστα με δίδακτρα-προκαλεί βάναυσα την επιστημονική μας αξιοπρέπεια και είναι ¨αιτία πολέμου¨.

Η λογική του ¨πληθωρισμού γιατρών¨, που προβάλουν αρκετοί γιατροί καθώς και μερικές παρατάξεις, δεν έχει ποτέ τεκμηριωθεί από την πολιτεία, γιατί απλά η πολιτεία δε φρόντισε να ασχοληθεί με την υγειονομική χαρτογράφηση των σύγχρονων αναγκών.Επίσης δεν είναι πολιτικά δόκιμο ο ΙΣΑ να μετατραπεί σε μεταναστευτικό γραφείο γιά τους νέους γιατρούς, όπως έχει αρχίζει να διαφαίνεται.

Η ένταξη στο δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας ΦΥ νέων γιατρών πρέπει να αποτελέσει για τα συλλογικά όργανα θέση αρχής.

Ένα θέμα που πρέπει να αναδείξουμε επίσης είναι η ηλικία υποχρεωτικής συνταξιοδότησης του γιατρού.

Αστική ευθύνη
Η ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης- μέσω κρατικού ταμείου-θα πρέπει είναι αποκλειστικά ευθύνη της πολιτείας απέναντι σε όσους εργάζονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Φάρμακο - Ηλεκτρονικό Σύστημα - Παροχές - Εθνική Φαρμακοβιομηχανία -Να σταματήσουν εν ονόματι της μνημονιακής πολιτικής να παίζουν με την υγεία του λαού-Την επιστημονική ευθύνη έχει μόνο ο γιατρός

Η μείωση κατα τουλάχιστον 1 δις των δαπανών για την υγεία μέσω περικοπής της φαρμακευτικής δαπάνης, είναι ο στόχος του μνημονίου. Το μείζον είναι, η με όποιο τρόπο οικονομική επιβάρυνση του ασθενή. Η υποχρεωτική αναγραφή της δραστικής ουσίας δεν ισχύει παρά μόνο στην Πορτογαλία και Λιθουανία και η προσπάθεια εφαρμογής της στην Ιταλία απέτυχε λόγω δικαστικής προσφυγής. Να καταδείξουμε την πλήρη ανεπάρκεια ελεγκτικών μηχανισμών από τον ΕΟΦ,την έλλειψη ελέγχου βιοδιαθεσιμότητας και βιοϊσοδυναμίας.Ο μη έλεγχος τιμών αποτέλεσε στρατηγική επιλογή όλων των προηγούμενων νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων,όπως επίσης οι ανεξέλεγκτες εξαγωγές και υπερτιμολογήσεις. Στρατηγική πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα ήταν και η στενή,υπόγεια σχέση γιατρού-φαρμακοεταιρίας και η σχέση πολιτικής-μονοπωλίων.

Σήμερα προωθούνται μονοπωλιακές καταστάσεις με εισαγωγή ποσοτήτων φαρμάκων αβέβαιης ποιότητας. Προωθείται η λογική ο ασθενής να αγοράσει το¨ καλύτερο φάρμακο¨ με δικά του έξοδα. Προωθείται η λογική το κράτος κάποια στιγμή να απουσιάσει παντελώς.

Η ίδρυση Εθνικής Φαρμακοβιομηχανίας και Φαρμακαποθήκης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσει σε υγιή βάση το φάρμακο. Πρέπει να γίνει στόχος όλων των κοινωνικών δυνάμεων.

Το ηλεκτρονικό σύστημα συνταγογράφησης πρέπει να είναι ασφαλές, ο δε εξοπλισμός του-υπολογιστές κλπ- σε ΙΚΑ,Νοσοκομεία,ΚΥ- να παρέχεται από το δημόσιο φορέα και να ανήκει σε αυτόν.Ο ανορθόδοξος και απαράδεκτος τρόπος “διάθεσης” των υπολογιστών στους γιατρούς του πρώην ΙΚΑ έχει τετραπλασιάσει το αναγκαίο κόστος προμήθειας και παραμένει ανοικτό ζήτημα για διερεύνηση. Τέλος, είναι υπόλογοι όλοι αυτοί που δεν ενημέρωσαν με πληρότητα γιά τα περιστατικά εισβολής στο ηλεκτρονικό σύστημα συνταγογράφησης. Πρέπει όλοι να μάθουμε επιτέλους ποιοί οι σκοποί της εισβολής στο σύστημα και αν έχουν θιγεί προσωπικά δεδομένα ασθενών και γιατρών.

Διαρκής Εκπαίδευση και Έρευνα

Η συνεχής εκπαίδευση και η έρευνα είναι πρώτιστα υποχρέωση της πολιτείας και όχι των φαρμακευτικών εταιριών. Πρέπει να θεσμοθετηθεί πλαίσιο και προγραμματισμός κυρίως για τους νέους γιατρούς, η δε πολιτεία να μην αποποιείται των ευθυνών της. Πλήρης αποδέσμευση από ιδιωτικές επιχορηγήσεις εμπορικών εταιριών κάθε μορφής.

Υγειονομικός Χάρτης

Η σύνταξη Υγειονομικού Χάρτη είναι το μεγάλο όπλο του λαού και του γιατρού σήμερα. Δεν είναι τυχαίο οτι ποτέ δεν έχει γίνει καταγραφή των πραγματικών αναγκών ανά περιοχή σε υγειονομικές μονάδες και προσωπικό σύμφωνα με πληθυσμιακά,γεωγραφικά,επιδημιολογικά και παραγωγικά κριτήρια. Το επίσημο κράτος δεν κατέγραψε στοιχεία για αναβάθμιση υπηρεσιών και ποιότητας αλλά η λογική είναι αυστηρά δημοσιονομική. Ο μερικώς δημοσιοποιηθείς χάρτης είναι μιά παρωδία που εξυπηρετεί τους δανειστές, συγκεκριμένες πολιτικές και τα ιδιωτικά μεγαλοσυμφέροντα. Επιβάλλεται τα συλλογικά μας όργανα να εκπονήσουν μελέτες με δική τους ευθύνη. Είναι το μεγάλο μας επιχείρημα απέναντι στην κοινωνία. Αφού γίνει η μελέτη,τότε ας μιλήσουμε με ακρίβεια και σοβαρότητα για τις πραγματικές ανάγκες σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

ΤΣΑΥ(ΕΤΑΑ)-Εργοδοτική Εισφορά

Το ΤΣΑΥ(ΕΤΑΑ) πρέπει να τεθεί κάτω από την στενή επιτήρηση μας. Η αύξηση των εισφορών είναι πέρα από κάθε λογική, όπως και η συνταξιοδότηση με 500 Ευρώ μετά 35ετία για ασφαλισμένους μετά το 1992. Η περιβόητη μηχανοργάνωση-αίτημα ετών-έχει παραπεμφθεί στις καλένδες. Προσωπικό δεν υπάρχει και η κατάσταση έξω από την Αχαρνών είναι προσβλητική για κάθε ασφαλισμένο από εμάς.

Ζητάμε διαφάνεια για όλα τα οικονομικά στοιχεία, έσοδα-έξοδα, επενδύσεις, ποιά τα χρέη προς το ταμείο από επιχειρήσεις-εργοδοτικές και ασφαλιστικές εισφορές. Ζητάμε δημιουργία μητρώου επιχειρήσεων υγείας. Ζητάμε να γνωρίζουμε ποιά η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας την λεπτομερή περιγραφή αξίας των ομολόγων και ποιά η τύχη τους μετά το ¨κούρεμα¨. Να μάθουμε επιτέλους ¨ πού βρίσκονται τα λεφτά¨. Επίσης να αρθεί η αδικία απέναντι στους νέους συναδέλφους (μετά το 1992).Να γίνουν ρυθμίσεις ευνοϊκές των χρεών νέων γιατρών και ρυθμίσεις για μείωση εισφορών σε άνεργους. Η δε αναγνώριση προηγούμενων ετών ως συντάξιμα να γίνει με όρους λειτουργικούς. Να παγιωθεί η επίσημη εκπροσώπηση από ΠΙΣ. Η ένταξη του ΤΣΑΥ στον ΕΟΠΥΥ σκοπό έχει να δώσει ανάσα ζωής λίγους μήνες στον ήδη πτωχευμένο φορέα υγείας, κατακρεουργώντας και τα τελευταία αποθεματικά του. Θεωρούμε πως το ζήτημα ΤΣΑΥ αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα και κάθε ολιγωρία θα μας στοιχίσει ανεπανόρθωτα.

Δεδουλευμένα

Οι κάθε μορφής αποδοχές τακτικές και μη σε γιατρούς ΕΣΥ και ταμειακούς, πρέπει να καταβάλλονται στην ώρα τους. Mία από τις αιχμές μας είναι να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα. Το κίνημα δεν μπόρεσε να τα διεκδικήσει, με αποτέλεσμα και σήμερα να υπάρχει κίνδυνος μη αποπληρωμής. Πρέπει να γίνουν άμεσα δικαστικές προσφυγές με ευθύνη του ΙΣΑ.Η οικονομική εξόντωση είναι προ των πυλών για πολλούς συναδέλφους.

Αυτό ενισχύεται με τη σχεδιαζόμενη επιβολή άδικων Αντικειμενικών Κριτηρίων στους αυτοαπασχολούμενους. Θα απαιτήσουμε από τα αρμόδια υπουργεία να μην προχωρήσουν σε θεσμοθέτηση εξωπραγματικών κριτηρίων που θα καταστήσουν απαγορευτική την άσκηση της ιατρικής και παράλληλα θα αναγκάσουν πολλούς αυτοαπασχολούμενους να εργαστούν στις ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας με τις γνωστές εργασιακές-μισθολογικές συνθήκες. Τα αντικειμενικά κριτήρια εξυπηρετούν αυτόν ακριβώς το σκοπό και όχι την πάταξη της φοροδιαφυγής σε περίοδο ύφεσης.

Τίποτα δεν σχεδιάζεται αν δεν υπακούει στις διεθνείς αγορές και στα ξένα και ντόπια λόμπυ. Σε λίγο θα δούμε και ξένες εταιρίες να εισβάλουν στο χώρο της Υγείας αν δεν αντισταθούμε.

Να σταματήσουν εν ονόματι της μνημονιακής πολιτικής να παίζουν με την υγεία του λαού.

Είναι μέρες αγώνων και η επιμονή σε ενωτικές- συλλογικές διαδικασίες και σε κοινωνική συμμαχία και αλληλεγγύη είναι μονόδρομος για την επιβίωσή μας.

Απαγορευμένη πόλη, απαγορευμένη ελευθερία;

Απαγορευμένη πόλη, απαγορευμένη ελευθερία;

       ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

  Η πλατεία Τιέν Αν Μέν ,η πλατεία της Πύλης της Ουράνιας Γαλήνης βρίσκεται στην καρδιά του σύγχρονου Πεκίνου. Είναι η μεγαλύτερη πλατεία του κόσμου .Στο κέντρο της υπάρχει το μνημείο των Ηρώων του Λαού και γύρω της βρίσκονται επιβλητικά και ογκώδη κτήρια .Το Μέγαρο του Λαού (ανοίγει για το κοινό λίγες ώρες την εβδομάδα και για τα στελέχη του κόμματος μόνο όταν συνέρχεται η Εθνική Λαϊκή Συνέλευση) Το Εθνικό  Μουσείο της Κίνας και το μαυσωλείο του Μάο .Στην δεξιά πλευρά της αντικρίζεις την μεγάλη πύλη της δυναστείας Μίγκ όπου ανάμεσα σε δύο μεγάλα τσιτάτα σε κοιτάζει ένα τεράστιο πορτρέτο. Μία χαμογελαστή συνάμα αυστηρή  φυσιογνωμία. Ο πίνακας αλλάζει κάθε χρόνο  και η επιλογή του ΄΄τυχερού΄΄ ζωγράφου είναι αποτέλεσμα  σκληρών και μυστικών διαδικασιών άσχετα αν είναι το ίδιο  πορτρέτο. Του πρόεδρου Μάο που το 1949 εκλέχθηκε πρόεδρος του Κ. Κ. της Κίνας θέση από όπου έφυγε μόνο με τον θάνατο του το 1976. Εκατομμύρια κόσμο επισκέπτονται την πλατεία καθημερινά. Μερικές εκατοντάδες μπαίνουν και στον  κόπο να περιμένουν, στη σειρά δύο ώρες, για να δούνε τον ταριχευμένο κάποτε ισχυρό άντρα της Κίνας.  Μάο Τσε Τούγκ.

  Η Απαγορευμένη Πόλη ήταν μία φυλακή πολυτελείας για τους αυτοκράτορες  της Κίνας. Συναρπαστικά ερμητικά κλειστή πόλη για τον λαό της Κίνας για πάνω από 500 χρόνια. Εγκαινιάστηκε το 1421 από τον Γιόγκ Λέ ,τον τρίτο αυτοκράτορα της δυναστείας Μίγκ Απέκλειε από την ελάχιστη επαφή με τους πιστούς του (απαγορεύονταν να σηκώσεις τα μάτια και να τον χαιρετήσεις) και έτσι ελάχιστοι υπήκοοι του ξέρανε πώς δείχνει. Αναγκαστικά ,μέχρι την ενηλικίωση αλλά και μετά ο αυτοκράτορας ήταν υποχείριο στα χέρια των  συμβούλων του. Καθηλωμένος από τα εθιμοτυπικά πρωτόκολλα ήταν αχυράνθρωπος στα χέρια τω συμφερόντων και των πολιτικών στην μάχη της διαδοχής .Μόνο μετά από την τρίτη σειρά τειχών αντίκριζες το προσωπικό του παλατιού ,αν είχες σχέση με την τροφοδοσία του παλατιού(6000 μάγειρες  τάιζαν τον αυτοκράτορα και την πολυπληθή αυλή του).Τα διαμερίσματα του αυτοκράτορα, των συμβούλων ,των ευνούχων  και των παλλακίδων του (3000 παρακαλώ)βρίσκονταν στην καρδιά της Απαγορευμένης πόλης μετά την πέμπτη σειρά τειχών.

  Η γειτνίαση των δύο από τα πιο σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα σε βάζει σε πειρασμό να αναρωτηθείς αν είναι τυχαίο γεγονός. Απαγορευμένη πλατεία για τον λαό, με αποκορύφωμα τα γεγονότα του 1989 και την αιματηρή κατάληξη τους. Απαγορευμένη πόλη για 500 χρόνια ανοικτή τώρα για τους τουρίστες. Ο πρόεδρος Μάο κήρυξε την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας 1.10.1949 από την πύλη της δυναστείας Μίγκ.. Από εκεί παρακολουθούσε  κάθε χρόνο τις παρελάσεις. Όταν έφυγε ,το 1976, άφησε πίσω του πολλά παιδιά άγνωστων μητέρων και πολλά ερωτηματικά, για την σωστή επιλογή του οικονομικού και πολιτιστικού προφίλ μιας τεράστιας χώρας (τρίτη μετά την Ρωσία και τον Καναδά) και πληθυσμιακά η μεγαλύτερη στον πλανήτη, με παραπάνω από ένα δισεκατομμύριο πληθυσμό. Τα παιδιά του Μάο δεν τόλμησαν να διεκδικήσουν την διαδοχή στο πολιτικό θρόνο  αφού η τελευταία γυναίκα του πέθανε στην φυλακή (ηγήθηκε της συμμορίας της Σαγκάης). Αυτό που δεν πρόλαβε να δει, ο πρόεδρος Μάο ,ήταν οι δημόσιες διαδηλώσεις χωρίς κομματική φροντίδα και καθοδήγηση και φυσικά την εξέγερση  των φοιτητών και  την θυσία  τους, που μάλλον δεν θα είχε αντίρρηση.

  Απαγορευμένη πλατεία ,απαγορευμένη ελευθερία; Οι ουρανοξύστες της Σαγκάης είναι περισσότεροι από άλλα μέρη(Η.Π.Α.) αλλά οι άνθρωποι μέσα τους ζουν σε κουτάκια τόσο μικρά που προτιμούν να εξαντλήσουν το 24ωρό τους στους δρόμους. Ακόμα και για να παίξουν χαρτιά στήνουν την τράπουλα στο πεζοδρόμιο ή στα πάρκα. Το κινέζικο θαύμα προβλημάτισε όλο τον κόσμο. Κομουνιστική χωρά με ελάχιστες δημοκρατικές ελευθερίες ,για τους κατοίκους της ,που κοκετάρει όμως ασύστολα με τον καπιταλισμό και οδεύει προς μία οικονομική ανάπτυξη εντυπωσιακή από όλες τις απόψεις. Διεκδικεί και θα κερδίσει την θέση της μεγαλύτερης αναπτυσσόμενης οικονομίας( το 2015 θα φτάσει από την 7^η  στην 4^η πίσω από τις Η.Π.Α την Ιαπωνία και την Γερμανία).  Πόσο ελεύθεροι θα είναι οι πολίτες της;

Νομικός κανιβαλισμός στην εργασία

 

 

Νομικός κανιβαλισμός στην εργασία

Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2012

ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Για πρώτη φορά στην ιστορία κράτους της δημοκρατικής εποχής καθορίζεται από τη Βουλή γενικό όριο ζωής για τους εργαζομένους κάτω των ορίων της φτώχειας, όπως αυτά ορίζονται ακόμη και με τους δείκτες της νεοφιλελεύθερης οικονομετρίας!!

Μετά την ψήφιση του Μνημονίου 2 και την εσπευσμένη έκδοση των εφαρμοστικών κανονιστικών ρυθμίσεων, επιχειρούμε έναν πρώτο νομικό σχολιασμό των πρωτοφανών αυτών για τον νομικό μας πολιτισμό προσβολών, επικεντρώνοντας στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων.
1. Στην παρ.6 του άρθρου 1 του ν. 4046/2012 (ΦΕΚ Αʼ 28/14.2.2012-Μνημόνιο 2) ορίζεται ότι οι παράγραφοι που αφορούν στα εργασιακά, όπως και άλλες δεσμεύσεις, «...συνιστούν πλήρεις κανόνες δικαίου άμεσης εφαρμογής» και ότι με αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο ζήτημα για την εφαρμογή τους. Από την απλή όμως ανάγνωση του οικείου ΦΕΚ στις σελ. 711-713 (κεφ. Ε «Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» παρ. 28 και 29) προκύπτει ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι οιονεί «λευκοί κανόνες», για να μεταφέρουμε έναν εύστοχο καθορισμό των ατελών διατάξεων από άλλο κλάδο Δικαίου. Δηλαδή πρόκειται απλώς περί πολιτικών δεσμεύσεων που έλαβαν παραδόξως τη μορφή τυπικού νόμου.
Φράσεις, όπως «...θα λάβουμε προκαταρκτικά μέτρα για να επιτρέψουμε μια μείωση στους ονομαστικούς μισθούς και να κλείσει γρήγορα το κενό μας στην ανταγωνιστικότητα...» και παρακάτω «...θα νομοθετήσουμε: (i)μια άμεση επανευθυγράμμιση του επιπέδου του κατώτατου μισθού που καθορίζεται από την ΕΓΣΣΕ κατά 22% σε όλα τα επίπεδα... (ii)το πάγωμα του κατώτατου μισθού μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος...», είναι διαπιστωτικού και υποσχετικού χαρακτήρα. Δεν περιέχουν την κανονιστική-καταναγκαστική επενέργεια του νόμου, ούτε τα τυπικά-εκφραστικά στοιχεία της πλήρους διάταξης.

Αυτό αποδέχεται εμμέσως ο βιαστικός και επιπόλαιος νομοθέτης του Μνημονίου 2, ώστε -προκαταλαμβάνοντας, ως ανωτέρω, την ανυπαρξία των τυπικών κανονιστικών διατάξεων- να χαρακτηρίζει στο πρώτο άρθρο τις ατελείς διατάξεις ως «πλήρεις»!! Προσπαθεί να μας διαβεβαιώσει ότι η κατάργηση των επίμαχων διατάξεων της Εργατικής Νομοθεσίας επέρχεται τυπικά με νόμο και όχι με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, για να αποφύγει -εύσχημα αλλά πρόσκαιρα- την κραυγαλέα αντισυνταγματικότητα των σχετικών ρυθμίσεων, πρωτίστως δηλαδή την παραβίαση της διάκρισης των εξουσιών-λειτουργιών (άρθρο 26 Σ.).
Εφόσον όμως οι σχετικές διατάξεις δεν έχουν κανονιστική διατύπωση, είναι τυπικώς ανεφάρμοστες. Η εξουσιοδότηση να ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο ζήτημα για την εφαρμογή αυτών από το Υπουργικό Συμβούλιο, που δίδεται στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 6 του άρθρου 1 του νέου Μνημονίου, δεν μπορεί παρά να αφορά στις λεπτομέρειες της εφαρμογής. Δηλαδή η ΠΥΣ ρυθμίζει μόνο ζητήματα τεχνικά και όχι ουσιαστικά, όπως εν προκειμένω κάνει, σφετεριζόμενη τη νομοθετική εξουσία.

2. Εξάλλου, από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παρ. 1, 2 και 4 του άρθρου 1 συνάγεται ότι ο κατώτατος μισθός, ως απόλυτο αριθμητικό μέγεθος, θα παραμείνει σ' αυτό το ύψος μέχρι την «ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής». Ως εκ τούτου, παγώνει η διαπραγμάτευση της ΕΓΣΣΕ. Η ΓΣΕΕ χάνει το κύριο αντικείμενό της και τον θεμελιακό υπαρκτικό της ρόλο. Ο κατώτατος μισθός ορίζεται άπαξ και για όλο το διάστημα του προγράμματος δεν θα δοθούν αυξήσεις (βλ. και άρθρο 4). Ο πληθωρισμός εξάλλου μέχρι το 2020 θα οδηγήσει στην ουσιαστική κατάργηση της εγγυητικής λειτουργίας, ακόμη και αυτού του κατώτατου μισθού, συμπαρασύροντας και άλλες κρίσιμες παροχές, όπως π.χ. το επίδομα ανεργίας. Εδώ πλήττεται η θεμελιακή αρχή οργάνωσης του συλλογικού βίου, η συλλογική αυτονομία και βεβαίως η συνδικαλιστική ελευθερία (παρ. 2 και 3 άρθρου 23 Σ.).
3. Προ πάντων όμως πλήττεται η προσωπικότητα και η αξία του ανθρώπου (άρθρο 5 Σ.), καθώς και η αξιοπρέπειά του (άρθρο 2 Σ.), αφού το επίπεδο ζωής του όχι μόνον επιδεινώνεται ραγδαία, αλλά, καθώς ορίζεται στα συναφή χωρία του Μνημονίου, «τα μέτρα αυτά θα δώσουν τη δυνατότητα μείωσης της απόκλισης στο επίπεδο του κατώτατου μισθού σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας (Πορτογαλία, Κεντρική και ΝΑ Ευρώπη)...» (σελ. 703 του ιδίου ΦΕΚ). Για πρώτη φορά στην ιστορία κράτους της δημοκρατικής εποχής καθορίζεται από τη Βουλή γενικό όριο ζωής για τους εργαζομένους κάτω των ορίων της φτώχειας, όπως αυτά ορίζονται ακόμη και με τους δείκτες της νεοφιλελεύθερης οικονομετρίας!!

4. Με το άρθρο 2 της ΠΥΣ, όπου γίνεται λόγος για ΣΣΕ, χωρίς διάκριση και εξειδίκευση, ανοίγει ο δρόμος για ολοσχερή κατάργηση του κατώτατου μισθού. Το αν ο κίνδυνος αυτός επέλθει σύντομα, είναι εν τέλει ζήτημα ερμηνείας και θα κριθεί από τα Δικαστήρια. Οι ανεξάρτητοι δικαστές έχουν τη δυνατότητα να διαγνώσουν την πολλαπλή αντισυνταγματικότητα των σχετικών πράξεων, πολύ δε περισσότερο να επικαλεστούν τις ρήτρες του 281 Α.Κ. (κατάχρηση δικαιώματος, εν προκειμένω διευθυντικού) και 288 ΑΚ (καλή πίστη, χρηστά ήθη) στις περιπτώσεις που, μετά τη λήξη της μετενέργειας, το «ελεύθερο» πλέον πεδίο «διαπραγμάτευσης» μεταξύ του εξοπλισμένου με νέα όπλα εργοδότη και του παντελώς απροστάτευτου εργαζόμενου δεν θα έχει όρια προς τα κάτω. Επομένως, είναι προφανές ότι από τις καταναγκαστικές αυτές ρυθμίσεις πλήττεται και η ελευθερία των συμβάσεων, που είναι και το θεμέλιο της οικονομίας σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας ατομικής ιδιοκτησίας (361 Α.Κ.), που προστατεύεται από το Σύνταγμα.
5. Εξάλλου, η διογκούμενη δεξαμενή των ανέργων παρέχει στον εργοδότη κάθε εκβιαστική δυνατότητα. Η γενική αναφορά της ΠΥΣ σε ΣΣΕ συμπεριλαμβάνει κατ' αρχήν και την Εθνική Γενική ΣΣΕ. Σε περίπτωση, ως εκ τούτου, που δεν θεωρηθεί ως «υποχρεωτικός» ο κατώτατος μισθός του άρθρου 1 καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος, αλλά θεωρηθεί απλή ευχέρεια του εργοδότη, το απόλυτο αυτό αριθμητικό μέγεθος (σε ποσοστιαία υποτίμηση του κατώτατου της από 15-7-2010 ΕΓΣΣΕ) θα ανοίξει τον δρόμο των ατομικών συμβάσεων. Αυτές θα καθορίζουν τις αποδοχές εκάστου χωρίς όριο προς τα κάτω, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν πρόκειται να συναφθεί άλλη ΣΣΕ οποιουδήποτε διαπραγματευτικού επιπέδου. Η τροποποιητική καταγγελία των ήδη εργαζομένων θα επικρέμαται υπεράνω των κεφαλών τους και οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα οδηγούνται στην αγχόνη χωρίς δίχτυ προστασίας. Η απαγόρευση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία «προφυλάσσει» από κάθε φιλεργατική παρασπονδία. Θα κυριαρχήσει η ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ των προφανώς άνισων μερών και η ατομική σύμβαση εργασίας.



Artis Zoo 2009

6. Με το άρθρο 3 της ΠΥΣ απαγορεύεται η μονομερής προσφυγή στη Διαιτησία και εφόσον (στη σπάνια περίπτωση) συμφωνήσουν και οι δύο ταξικοί αντίπαλοι, τότε αυτή περιορίζεται μόνο στον καθορισμό του βασικού μισθού. Αν η διαφωνία αφορά άλλη διεκδίκηση, απαγορεύεται ακόμη και συναινετική προσφυγή στη Διαιτησία. Αν μια διαιτητική απόφαση διαδεχθεί ΣΣΕ, τότε οι όροι της σύμβασης (εκτός του βασικού μισθού, όπως λ.χ. επιδόματα, άδειες, θεσμικές διευθετήσεις κ.λπ.) θα παύουν αυτοδικαίως να ισχύουν, αφού στις διαιτητικές αποφάσεις δεν επιτρέπεται να συμπεριληφθούν «ρήτρες που διατηρούν κανονιστικούς όρους προηγούμενων ΣΣΕ ή διαιτητικών αποφάσεων».
Κι εδώ ανακύπτει ο μεγάλος κίνδυνος ακόμη και για τους συνεπείς μικρούς, πολύ μικρούς και μεσαίους εργοδότες, που αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής εργοδοσίας. Η δυνατότητα της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία προσάρμοζε τις συμπεριφορές, άμβλυνε τις οξύτητες, συνέτιζε τους παραλογισμούς και εξασφάλιζε την κοινωνική ειρήνη. Αυτή ήταν απαραίτητη για την άνοδο της παραγωγικότητας. Εφόσον τα Σωματεία βρίσκονται άνευ αντικειμένου, είναι επόμενο ότι θα δώσουν, όπως μπορούν, τον ύστατο αγώνα ύπαρξής τους. Επομένως και η παραγωγική διαδικασία θα κλονιστεί ανεπανόρθωτα, παρά τις προβλέψεις του Μνημονίου, της Τριαρχίας και του εγχώριου υπηρετικού προσωπικού. Η κρίσιμη ρήτρα του καθορισμού του βασικού μισθού με διαιτητική απόφαση, με μόνο γνώμονα το κενό ανταγωνιστικότητας, θα εξαχρειώσει παντελώς μια χρήσιμη και εξισορροπιστική διαδικασία. Οι διατάξεις αυτές είναι πολλαπλώς αντισυνταγματικές για τους λόγους που αναπτύχθηκαν παραπάνω.
7. Εξάλλου, το πάγωμα των ωριμάνσεων μέχρις ότου μειωθεί η ανεργία κάτω του 10% είναι ένας ευφημισμός από αυτούς που χρησιμοποιεί η νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Τεχνοδομή, για να μην αναγγείλει τη ρητή κατάργησή τους, η οποία σίγουρα θα επέλθει.
8. Η κατάργηση των ρητρών «μονιμότητας», σε όσες κοινωφελείς επιχειρήσεις ήσαν κάποτε ή είναι ακόμη στον δημόσιο τομέα, διευκολύνει τις απολύσεις, οι δε ρήτρες προστασίας από την απόλυση δεν μπορούν να αποτελούν εφεξής αντικείμενο συλλογικής διαπραγμάτευσης ή ΣΣΕ.
9. Όλες οι παραπάνω ρυθμίσεις θίγουν έμμεσα και το δικαίωμα της απεργίας. Τώρα ούτε μία στις 100 απεργίες δεν μπορεί να κριθεί νόμιμη. Η συνδικαλιστική ελευθερία γίνεται γράμμα κενό και η απεργία με οποιαδήποτε μορφή εξαχνώνεται και ουσιαστικά εξαλείφεται από τον κατάλογο των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων (άρθρο 23 παρ. 1 και 2 Σ.).



Artis Zoo 9/2009

Το Σύνταγμα παύει να ορίζει ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον σε κάθε συγκεκριμένη λειτουργία του ατομικού και συλλογικού βίου. Από το αν, πώς και μέχρι που, ο νομοθέτης μπορεί να εξειδικεύσει το δημόσιο συμφέρον¹ περνάμε στο στάδιο του πλήρους προσδιορισμού του από την ΠΥΣ ή έστω από τον νομοθέτη των ατελών διατάξεων. Και αυτός και το υπουργικό συμβούλιο με τη σειρά του, εναποθέτουν στον ιδιώτη εργοδότη την υποκατάσταση των οργάνων της Πολιτείας αναφορικά με τη συγκεκριμένη εξειδίκευση του δημοσίου συμφέροντος στην εργασιακή σχέση που τον αφορά. Το διευθυντικό δικαίωμα εξοπλίζεται με ουσιαστικά στοιχεία δημοσίου συμφέροντος κατά εντελώς αντισυνταγματικό και παράνομο τρόπο. Εδώ ταυτίζεται η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του ιδιώτη-εργοδότη με το δημόσιο συμφέρον! Μετατίθεται δηλαδή σʼαυτόν η άσκηση λειτουργιών της λαϊκής κυριαρχίας. Πρόκειται ουσιαστικά περί νομικού κανιβαλισμού, που εκτοπίζει κάθε συλλογικότητα και κάθε συνταγματική ιεράρχηση των ουσιαστικών κανόνων δικαίου. Αλλοιώνεται παντελώς ο χαρακτήρας του λεγόμενου Κοινωνικού Κράτους Δικαίου. Ουσιαστικά προσβάλλεται η ουσία του πολιτεύματος. Και είναι απίστευτο το ότι υπάρχουν νομικοί, δημοκρατικής παιδείας, που συνεργούν ή πρωτοστατούν στην κακοποίηση αυτή του Δικαίου!!
Με αυτά τα δεδομένα εισερχόμαστε στην περίοδο της τρίτης νεωτερικότητας, όπου ακόμη και αυτή η λυμφατική τυπική αντιπροσωπευτική δημοκρατία υποκαθίσταται σταδιακά από τους αμείλικτους νόμους της νεοφιλελεύθερης αγοράς. Στην επόμενη στροφή ενεδρεύει και η διαδικασία της άμεσης κατάλυσής της.

(*) Ο Αλέξης Π. Μητρόπουλος είναι πανεπιστημιακός και Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ, www.enypekk.gr).www.amitropoulos.gr
, a-mitrop@otenet.gr

BΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

1 Βλ. Δακτόγλου Π.: «Συνταγματικό Δίκαιο και ατομικά δικαιώματα», β' έκδοση Αντ. Ν. Σάκκουλα 2005, πλαγιάριθμοι 254-255).

Εύκολα ερωτεύεσαι δύσκολα αγαπάς

Εύκολα ερωτεύεσαι δύσκολα αγαπάς

                                                          ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Ο Εθνικισμός είναι η μόνη απόλυτη και πραγματική επανάσταση γιατί επιδιώκει γέννηση νέων ηθικών, πνευματικών, κοινωνικών και ψυχικών αξιών. «Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή»

  Αυτό το πολιτικό κόμμα καλεί προεκλογικά τον ελληνικό λαό να αντισταθεί στο οργανωμένο σχέδιο ξεπουλήματος της χώρας. Καταγγέλλει το μνημόνιο. Ζητάει λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους και όλων των δανειακών συμβάσεων από το 1974 μέχρι σήμερα και άρνηση πληρωμής του παράνομου και επαχθούς χρέους. Κατάργηση των προνομίων των βουλευτών και περιορισμός των αποδοχών τους στο μισθό ενός δημοσίου υπαλλήλου μεσαίας βαθμίδας. Κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης στα κόμματα.(δόθηκαν 10 εκατομμύρια πρόσφατα). Ο οποιασδήποτε παλαιοκομματικού τύπου προσωπικός ανταγωνισμός μεταξύ των υποψηφίων θα παταχθεί αμείλικτα. Απαγορεύει προσωπικά φυλλάδια και αφίσες υποψηφίων. Όλοι είναι στρατιώτες της Ιδέας και τίποτε άλλο. κλπ., κλπ.  Θετικές θέσεις με τις οποίες συμφωνεί πολύς κόσμος. Εκεί που μας διχάζει ,το συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, είναι η ακραία στάση απέναντι στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Ζητάει άμεση σύλληψη και απέλαση όλων των λαθρομεταναστών. Ιδιώνυμο όποιο έγκλημα τελεί αλλοδαπός. Οι ποινές δεν θα εκτίονται σε φυλακές, αλλά σε ειδικούς χώρους κράτησης, όπου παράλληλα θα παράγεται έργο υπέρ του Δημοσίου. Δημιουργία Κέντρου Έρευνας Ανθελληνικών Δραστηριοτήτων. Δέσμευση της περιουσίας σε όσους μισθώνουν ακίνητα ή απασχολούν ξένους χωρίς άδεια παραμονής και κάρτα εργασίας. Εξάρθρωση του παραεμπορίου και όλων που βρίσκονται πίσω από αυτό.

  Γιατί έφτασε η χώρα μας στο χείλος του γκρεμού; Ποιοι βάλανε τα χεράκι τους και βγάλανε τα ματάκια μας; Τριάντα χρόνια οι κυβερνήσεις μας το μόνο που κάνανε ήταν να βαθαίνουν το χάσμα  ανάμεσα στην ανάπτυξη και το τραπεζικό σύστημα και να μεγαλώσουν τα εξωτερικά χρέη της χώρας. Φταίνε οι μετανάστες για την κατάντια της Ελλάδας; Πράγματι έρχονται παράνομα χιλιάδες μετανάστες αναζητώντας μία καλύτερη ζωή. Κυνηγημένοι από την φτώχεια και την ασιτία διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσουν εδώ. Δεν βλέπουμε ότι πολλοί συμπολίτες μας τους εκμεταλλεύονται; Πόσοι έλληνες έχουνε θησαυρίσει από την παραβατική συμπεριφορά των ξένων; Πόσοι έλληνες νοικιάσανε τις αποθήκες τους στους μετανάστες για την διακίνηση των μαϊμού προϊόντων; Το πραγματικό μας πρόβλημα είναι η μείωση των μισθών μας  πού  δεν την έχουν προκαλέσει οι μετανάστες αλλά η οικονομική κρίση και οι λάθος επιλογές των κυβερνήσεων μας. Οι συντάξεις ,που κόβονται δραματικά, στερώντας την αξιοπρέπεια από τους γονείς μας είναι διαταγή του ΔΝΤ και όχι των μεταναστών. Το φορολογικό σύστημα που στερεί εισοδήματα από τους μικρομεσαίους και ευνοεί τους υψηλόμισθους υπαγορεύεται από τραπεζικά γραφεία έξω από τα σύνορα της χώρας μας. Οι δυσβάσταχτοι φόροι και τα άδικα χαράτσια, που μας έχουνε λυγήσει, επιβλήθηκαν για να γίνουμε σκλάβοι των τραπεζικών συμφερόντων. Η ανεργία, που καλπάζει ,και οι δουλειές μας που χάνονται είναι αποτέλεσμα της κρίσης και όχι των παρεμβάσεων των μεταναστών.

  Εύκολα ερωτεύεσαι δύσκολα αγαπάς. Πολλοί, από εμάς διαβάζοντας αυτό το προεκλογικό μανιφέστο με τις θέσεις της Χρυσής Αυγής ίσως να ερωτευτούν τους εθνικιστές έλληνες. Αφού δηλώνουν ότι είναι η μόνη παράταξη που αγαπάει την Ελλάδα , θα την ξεβρομίσει και  μπορεί να βγάλει την χώρα από την κρίση. Και εμείς αγαπάμε την χώρα μας και θέλουμε το καλύτερο για αυτήν. Έχουμε απογοητευτεί από τα καμώματα των γαλάζιων και πράσινων κυβερνόντων. Ίσως και να παρασυρθούμε από τις πρακτικές που εφαρμόζουν οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής. Προσφορά ουσιαστικής βοήθειας στο σπίτι, στις κινήσεις, στις αγορές και τις βόλτες εκτός των σπιτιών των ανήμπορων συνταξιούχων στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα. Υπάρχουν όμως πολλοί έλληνες ,που δεν ζήσανε ,αλλά θυμούνται τι σημαίνει φασισμός. Ξέρουν ότι οι ναζιστές θεωρούσανε ότι , στον κόσμο ,δεν έχουν θέση  οι Εβραίοι, οι Αθίγγανοι και οι ομοφυλόφιλοι, όπως και κάθε είδους άνθρωποι του περιθωρίου. Οι καθαρόαιμοι Γερμανοί λάτρευαν την Ελλάδα αλλά ανήκανε στην Άρεια φυλή, ανώτερη όλων των υπόλοιπων φυλών του κόσμου. Είχαν σαν πρότυπο την ελληνική αρχαία ομορφιά  αλλά το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα που ,σε πολλά από τα σημεία του μανιφέστου του ,είχαν ευρεία λαϊκή απήχηση προπαγάνδιζε κυρίως την εξόντωση τών λαών. Οι αντιλήψεις φυλετικών διακρίσεων, εθνικισμού, στρατοκρατίας αλλά και δημιουργίας και χρήσης παραστρατιωτικών οργανώσεων οδήγησαν στην δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης και τελικής εξόντωσης λαών. Κοιτάζοντας γύρω μας αναγνωρίζουμε  τα ανησυχητικά στοιχεία της εξάπλωσης αυτής της θεωρίας σε όλη την Ευρώπη. Η δολοφονία 77 αθώων ανθρώπων ,σε μία δημοκρατική χώρα  όπως η Νορβηγία , τον περασμένο Ιούλιο, μας έχει συγκλονίσει. Η εικόνα του Άντερς Μπρέιβικ, στο δικαστήριο να χαιρετά προκλητικά ,να διατυμπανίζει τις εθνικιστικές αρχές του και  κυρίως να δηλώνει ότι δεν είναι μόνος μας προβληματίζει; Στα πλαίσια της διατήρησης της άριας φυλής οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής θα χρησιμοποιήσουνε τις ίδιες μεθόδους; Τι θα κάνουμε αν θα  μπει στη Βουλή; Μήπως θα είναι πολύ αργά;